styczeń–wrzesień 1066

Jeden rok, trzech chętnych do korony

Historia 1 z 6

W styczniu 1066 roku zmarł bezdzietnie król Edward Wyznawca (Edward the Confessor). Od razu trzech mężczyzn zgłosiło roszczenia do tronu:

Harold Godwinson, najpotężniejszy możnowładca w Anglii, którego natychmiast koronowano jako Harolda II (Harold II).
Harald Srogi (Harald Hardrada), król Norwegii i wojownik wiking.
Wilhelm (William), książę Normandii (Duke of Normandy), regionu na terenie dzisiejszej północnej Francji. Twierdził, że Edward przed laty obiecał mu koronę.

We wrześniu jako pierwsi wylądowali Norwegowie, na północy. Harold II poprowadził armię na północ i zwyciężył pod Stamford Bridge. Zaledwie kilka dni później flota Wilhelma dotarła do południowego wybrzeża i Harold musiał w pośpiechu prowadzić zmęczonych żołnierzy z powrotem na południe.

StyczeńUmiera Edward Wyznawca, Harold II zostaje koronowany
25 wrz.Bitwa pod Stamford Bridge (Battle of Stamford Bridge): Harold II pokonuje Norwegów, Harald Srogi ginie
28 wrz.Wilhelm ląduje w Pevensey na południowym wybrzeżu

Zaledwie trzy dni po Stamford Bridge normańska armia Wilhelma wylądowała na południu. Harold II dopiero co stoczył jedną bitwę, a teraz musiał przeprowadzić armię setki mil z powrotem na południe, więc jego ludzie byli wyczerpani, zanim walka w ogóle się zaczęła. Bitwa, która miała rozstrzygnąć przyszłość Anglii, właśnie się zbliżała.

Spis treści epoki: 1000–1200