Zjednoczone Królestwo było gospodarzem igrzysk olimpijskich trzy razy, w latach 1908, 1948 i 2012, i za każdym razem w Londynie. Głównym miejscem igrzysk w 2012 roku był Stratford we wschodnim Londynie. Brytyjska reprezentacja spisała się dobrze w wielu różnych dyscyplinach i zajęła trzecie miejsce w klasyfikacji medalowej. W tym samym roku w Londynie odbyły się też igrzyska paraolimpijskie (Paralympic Games).
Igrzyska z 1948 roku nazwano „igrzyskami oszczędności” (Austerity Games). Wielka Brytania dopiero co wyszła z wojny, a żywność i benzyna wciąż były reglamentowane. Nie zbudowano żadnych nowych obiektów ani wioski olimpijskiej: mężczyźni mieszkali w obozach lotnictwa i wojska, a kobiety w akademikach londyńskich uczelni.
1908Londyn po raz pierwszy jest gospodarzem igrzysk. Miały się odbyć w Rzymie, ale Włochy się wycofały i Londyn je zastąpił
1948Londyn gospodarzem po raz drugi: pierwsze igrzyska po drugiej wojnie światowej, zwane „igrzyskami oszczędności”
194829 lipca, w dniu otwarcia igrzysk, dr Guttmann organizuje w szpitalu Stoke Mandeville pierwsze zawody sportowe dla pacjentów na wózkach
1960W Rzymie odbywają się pierwsze oficjalne igrzyska paraolimpijskie
2012Londyn gospodarzem po raz trzeci, z głównym miejscem w Stratford we wschodnim Londynie; Wielka Brytania zajmuje trzecie miejsce w klasyfikacji medalowej, a w Londynie odbywają się też igrzyska paraolimpijskie
Koniec maratonu na igrzyskach w Londynie w 1908 roku: bliskiego upadku włoskiego biegacza Dorando Pietriego sędziowie prowadzą przez linię mety. Wbiegł na stadion jako pierwszy, ale kilka razy upadł i został zdyskwalifikowany za to, że udzielono mu pomocy; następnego dnia współczująca mu królowa Aleksandra (Queen Alexandra) podarowała mu pozłacany srebrny puchar. Bieg wystartował spod zamku Windsor, a ponieważ start i metę przesunięto tak, by pasowały rodzinie królewskiej, trasa liczyła 26 mil i 385 jardów, czyli 42,195 km. Ten dziwny dystans stał się później standardową długością maratonu na całym świecie.
Autor nieznany, domena publiczna, za pośrednictwem Wikimedia CommonsLondyński Park Olimpijski w Stratford we wschodnim Londynie w kwietniu 2012 roku, nieco ponad trzy miesiące przed ceremonią otwarcia.
Zdjęcie: EG Focus, CC BY 2.0, za pośrednictwem Wikimedia Commons
Gdzie zaczęła się paraolimpiada: szpital Stoke Mandeville
Igrzyska paraolimpijskie wyrosły z pracy dr. sir Ludwiga Guttmanna (Dr Sir Ludwig Guttmann). Był uchodźcą, który uciekł z Niemiec, a w szpitalu Stoke Mandeville w hrabstwie Buckinghamshire opiekował się pacjentami z urazami rdzenia kręgowego.
W tamtych czasach od osób z urazem kręgosłupa często oczekiwano, że będą leżeć w łóżku i po prostu czekać na śmierć. Guttmann znalazł nowe sposoby ich leczenia i zachęcał pacjentów do ćwiczeń i rywalizacji sportowej. To on zorganizował też zawody łucznicze dla byłych żołnierzy na wózkach, rozegrane na szpitalnym trawniku 29 lipca 1948 roku, w dniu otwarcia igrzysk olimpijskich w Londynie.
Quiz
In which years did the Olympic Games take place in the UK?
Pytanie po polskuW których latach igrzyska olimpijskie odbyły się w Zjednoczonym Królestwie?
Wszystkie trzy odbyły się w Londynie: w latach 1908, 1948 i 2012. W 1896 roku igrzyska były w Atenach (pierwsze nowożytne igrzyska), w 1936 w Berlinie, w 2008 w Pekinie, a w 1924 w Paryżu.
Quiz
Which of the following statements is correct?
Pytanie po polskuKtóre z poniższych zdań jest prawdziwe? A: Igrzyska paraolimpijskie zaczęły się w 2012 roku, kiedy Londyn po raz pierwszy był ich gospodarzem. B: Igrzyska paraolimpijskie mają korzenie w pracy dr. Ludwiga Guttmanna z pacjentami z urazami rdzenia kręgowego w Stoke Mandeville.
Igrzyska paraolimpijskie zaczęły się od pracy dr. Guttmanna w szpitalu Stoke Mandeville w Buckinghamshire. Londyn rzeczywiście gościł paraolimpiadę w 2012 roku, ale nie była to pierwsza paraolimpiada.