پرامز و هفت آهنگساز

داستان 1 از 13
تصویری به سبک گلدوزی: ارکستر و رهبرش روی صحنه یک تالار کنسرت گنبددار، و جمعیتی ایستاده در جلو که پرچم‌های کوچک تکان می‌دهند

موسیقی در بریتانیا گستره بسیار وسیعی دارد، از کلاسیک تا پاپ امروزی، و در سراسر کشور سالن‌های کنسرت و رویدادهای موسیقی وجود دارد.

شناخته‌شده‌ترین رویداد موسیقی کلاسیک پرامز (The Proms) است: هر تابستان، هشت هفته کنسرت ارکستری در چند مکان، که یکی از آنها تالار سلطنتی آلبرت (Royal Albert Hall) در لندن است. از سال 1927 این مجموعه کنسرت‌ها را بی‌بی‌سی (BBC) برگزار می‌کند. کنسرت پایانی، «شب آخر پرامز» (Last Night of the Proms)، معروف‌ترین آنهاست و مانند کنسرت‌های دیگر از تلویزیون پخش می‌شود.

این نام کوتاه‌شده «کنسرت‌های پرومناد» (promenade concerts) است و promenade یعنی قدم زدن. وقتی این کنسرت‌ها در سال 1895 آغاز شد، صندلی‌های وسط سالن را برداشتند تا مردم بتوانند بلیت ارزان بخرند و هنگام گوش دادن بایستند یا قدم بزنند. امروز هم وسط تالار سلطنتی آلبرت هنوز برای «پرامرها» (Prommers) با بلیت ایستاده نگه داشته می‌شود.

آهنگسازان کلاسیک در یک نگاه

ترانه Land of Hope and Glory، که همه حاضران در تالار در شب آخر پرامز آن را می‌خوانند، ساخته سِر ادوارد الگار است. هفت آهنگساز را باید بشناسید و رایج‌ترین پرسش این است که کدام قطعه مال کیست:

هنری پرسل (Henry Purcell)
1659 تا 1695
نوازنده ارگ در کلیسای وست‌مینستر (Westminster Abbey). آثارش شامل موسیقی کلیسایی و اپرا بود و صدایی آفرید که آشکارا بریتانیایی و متفاوت از موسیقی دیگر نقاط اروپا بود. تأثیر او بر آهنگسازان بریتانیایی هنوز هم شنیده می‌شود.
جرج فردریک هندل (George Frederick Handel)
1685 تا 1759
در آلمان به دنیا آمد، در بریتانیا ساکن شد و در سال 1727 شهروند بریتانیا شد. برای جرج اول (George I) قطعه Water Music («موسیقی آب») را نوشت و برای پسر او، جرج دوم (George II)، قطعه Music for the Royal Fireworks («موسیقی برای آتش‌بازی سلطنتی») را. گروه‌های کر اغلب اوراتوریوی او (قطعه‌ای طولانی برای کر و ارکستر)، Messiah («مسیح»)، را به‌ویژه در ایام عید پاک اجرا می‌کنند.
گوستاو هولست (Gustav Holst)
1874 تا 1934
قطعه The Planets («سیارات») را نوشت که هر موومان آن درباره یکی از سیارات منظومه شمسی است. او یکی از موومان‌ها، Jupiter («مشتری»)، را به آهنگ سرود I vow to thee my country («ای میهن، با تو پیمان می‌بندم») تبدیل کرد که اغلب در کلیساهای بریتانیا خوانده می‌شود.
سِر ادوارد الگار (Sir Edward Elgar)
1857 تا 1934
در ووستر (Worcester) انگلستان به دنیا آمد. بیشتر به خاطر Pomp and Circumstance Marches («مارش‌های شکوه و جلال») شناخته می‌شود. مارش شماره 1، معروف به Land of Hope and Glory، معمولاً در شب آخر پرامز نواخته می‌شود.
رالف وان ویلیامز (Ralph Vaughan Williams)
1872 تا 1958
برای ارکستر و کر آهنگ ساخت. موسیقی او وام زیادی به ترانه‌های محلی سنتی انگلیسی دارد.
سِر ویلیام والتون (Sir William Walton)
1902 تا 1983
آثارش از موسیقی فیلم تا اپرا را در بر می‌گیرد و برای تاج‌گذاری جرج ششم (George VI) و الیزابت دوم (Elizabeth II) مارش نوشت. شناخته‌شده‌ترین قطعه‌هایش Façade («نما») است که بعدها باله شد، و Belshazzar's Feast («ضیافت بلشصر»)، اثری برای یک گروه کر بزرگ.
بنجامین بریتن (Benjamin Britten)
1913 تا 1976
بیش از همه به خاطر اپراهایش معروف است، مانند Peter Grimes («پیتر گرایمز») و Billy Budd («بیلی باد»). اثر او A Young Person's Guide to the Orchestra («راهنمای ارکستر برای جوانان») آهنگی از پرسل را برمی‌دارد و با آن بخش‌های مختلف ارکستر را یکی‌یکی معرفی می‌کند. او همچنین جشنواره آلدبرو (Aldeburgh festival) را در سافک بنیان گذاشت که هنوز یک رویداد مهم بین‌المللی است.

آزمونک

Since 1927, which organisation has run the Proms, the summer season of orchestral concerts?

پرسش به فارسیاز سال 1927 کدام سازمان پرامز، فصل تابستانی کنسرت‌های ارکستری، را برگزار می‌کند؟
A: نشنال تراست (National Trust)
B: بی‌بی‌سی
C: شورای هنر (Arts Council)
D: خانه اپرای سلطنتی (Royal Opera House)

آزمونک

Which composer wrote the opera Peter Grimes and started the Aldeburgh festival in Suffolk?

پرسش به فارسیکدام آهنگساز اپرای «پیتر گرایمز» را نوشت و جشنواره آلدبرو را در سافک بنیان گذاشت؟
A: هنری پرسل
B: ویلیام والتون
C: بنجامین بریتن
D: گوستاو هولست

فهرست فصل: هنر و فرهنگ