کلیسای انگلستان و کلیسای اسکاتلند

داستان 8 از 9

در انگلستان کلیسا و دولت بر پایه قانون اساسی به هم پیوند دارند. کلیسای رسمی دولت کلیسای انگلستان (Church of England) است. این کلیسا در کشورهای دیگر به نام کلیسای انگلیکن (Anglican Church) شناخته می‌شود و در اسکاتلند و آمریکا کلیسای اسقفی (Episcopal Church) نام دارد. کلیسایی پروتستان (Protestant) است که به اصلاحات دینی (Reformation) در دهه 1530 بازمی‌گردد، زمانی که هنری هشتم (Henry VIII) از رم جدا شد (خاندان تودور را ببینید).

پادشاه یا ملکه (monarch) رئیس این کلیساست.
رهبر معنوی آن اسقف اعظم کانتربری (Archbishop of Canterbury) است.
پادشاه حق دارد اسقف اعظم و دیگر روحانیان ارشد را منصوب کند، اما در عمل معمولاً نخست‌وزیر و کمیته‌ای که کلیسا برمی‌گزیند تصمیم می‌گیرند.
شماری از اسقف‌های آن در مجلس اعیان (House of Lords) کرسی دارند.

کلیسای جامع کانتربری از بیرون، با برج مرکزی بلند و گوتیک آن — کلیسای جامع کانتربری در کنت (Kent) کلیسای اصلی اسقف اعظم کانتربری است. عکس: No Swan So Fine، CC BY-SA 4.0، از طریق Wikimedia Commons

کلیسای اسکاتلند و کلیساهای دیگر

کلیسای ملی اسکاتلند کلیسای اسکاتلند (Church of Scotland) است. این کلیسا پرسبیتری (Presbyterian) است و به جای اسقف‌ها، کشیشان و ریش‌سفیدان کلیسا (ministers and elders) آن را اداره می‌کنند. نشست اصلی آن مجمع عمومی (General Assembly) نام دارد و کسی که ریاست آن را بر عهده دارد موِدِرِیتور (Moderator) است. هر موِدِرِیتور تنها یک سال خدمت می‌کند و اغلب در برابر عموم از طرف کلیسا سخن می‌گوید.

ولز و ایرلند شمالی کلیسای رسمی ندارند (established Church؛ یعنی کلیسای رسمی دولت). دیگر گروه‌های پروتستان در بریتانیا عبارت‌اند از باپتیست‌ها (Baptists)، متدیست‌ها (Methodists)، پرسبیتری‌ها (Presbyterians) و کویکرها (Quakers). فرقه‌های مسیحی دیگری هم وجود دارند که بزرگ‌ترینشان کلیسای کاتولیک رومی (Roman Catholic) است.

ولز پیش‌تر بخشی از کلیسای انگلستان بود. در 1920 بخش ولزیِ این کلیسا از دولت جدا شد و به کلیسای ولز (Church in Wales) مستقل تبدیل شد؛ به همین دلیل ولز امروز کلیسای رسمی ندارد. در اسکاتلند، کلیساهای پرسبیتری اصلاً اسقف ندارند. بنابراین اگرچه سنت جایلز (St Giles') در ادینبرو کلیسای جامع (cathedral) نامیده می‌شود، تنها در دو دوره کوتاه در قرن هفدهم مقر اسقف بوده است؛ نام دیگر آن «های کرکِ ادینبرو» (High Kirk of Edinburgh) است.

کلیسای جامع سنت جایلز در ادینبرو، با مناره‌ای به شکل تاج — کلیسای جامع سنت جایلز در ادینبرو متعلق به کلیسای اسکاتلند است. به مناره تاج‌مانند بالای آن نگاه کنید. عکس: Enric، CC BY-SA 4.0، از طریق Wikimedia Commons

نکات کلیدی

در انگلستان، کلیسا و دولت پیوندی قانون اساسی دارند. کلیسای دولتی کلیسای انگلستان است. در جاهای دیگر به نام کلیسای انگلیکن شناخته می‌شود؛ در اسکاتلند و آمریکا کلیسای اسقفی نام دارد.
کلیسای انگلستان پروتستان است و به اصلاحات دینی دهه 1530 بازمی‌گردد.
پادشاه یا ملکه رئیس کلیسای انگلستان است و اسقف اعظم کانتربری رهبر معنوی آن. پادشاه می‌تواند اسقف اعظم و روحانیان ارشد را برگزیند، اما معمولاً نخست‌وزیر و یک کمیته کلیسایی تصمیم می‌گیرند. چند اسقف در مجلس اعیان عضویت دارند.
کلیسای ملی اسکاتلند کلیسای اسکاتلند است، کلیسایی پرسبیتری که کشیشان و ریش‌سفیدان آن را اداره می‌کنند. رئیس مجمع عمومی آن موِدِرِیتور است که فقط یک سال این سمت را دارد و اغلب از طرف کلیسا سخن می‌گوید.
ولز و ایرلند شمالی کلیسای رسمی ندارند.
دیگر گروه‌های پروتستان: باپتیست‌ها، متدیست‌ها، پرسبیتری‌ها، کویکرها. بزرگ‌ترین فرقه مسیحی دیگر کاتولیک رومی است.

آزمونک

Which TWO statements about churches in the UK are correct?

پرسش به فارسی

کدام دو جمله درباره کلیساها در بریتانیا درست است؟
A: موِدِرِیتور کلیسای اسکاتلند این سمت را مادام‌العمر دارد.
B: پادشاه یا ملکهٔ وقت رئیس کلیسای انگلستان است.
C: ولز یک کلیسای رسمی دارد که به دولت پیوند خورده است.
D: اسقف اعظم کانتربری رهبر معنوی کلیسای انگلستان است.

آزمونک

Who heads the Church of England?

پرسش به فارسی

رئیس کلیسای انگلستان کیست؟
A: اسقف اعظم کانتربری
B: نخست‌وزیر
C: موِدِرِیتور مجمع عمومی
D: پادشاه یا ملکه

فهرست فصل: بریتانیای امروز