1348

Czarna śmierć: co trzeci człowiek

W 1348 roku, zaledwie jedenaście lat po wybuchu wojny stuletniej (Hundred Years War) między Anglią a Francją, z kontynentalnej Europy przyszła zaraza i dotarła do Brytanii. Później zaczęto ją nazywać czarną śmiercią (Black Death). Zmarł mniej więcej co trzeci mieszkaniec Anglii, a Szkocja i Walia straciły podobną część ludności. Było tak źle, że Anglia i Francja na kilka lat przerwały walki. Była to jedna z najgorszych katastrof w historii Wielkiej Brytanii. W Irlandii wielu ludzi zmarło w Pale (the Pale), czyli rządzonym przez Anglików obszarze wokół Dublina, i przez pewien czas ziemie pod angielską kontrolą się zmniejszyły.

Przeżył

Przeżył

Zmarł na czarną śmierć

Gdy nagle zabrakło tak wielu ludzi, społeczeństwo się zmieniło:

• Było mniej ust do wykarmienia, więc rolnicy musieli uprawiać mniej zboża.
• Było mniej pracowników, więc chłopi zaczęli domagać się wyższej zapłaty.
• Pojawiły się nowe grupy społeczne, na przykład właściciele dużych majątków. Później nazwano ich gentry (ziemiaństwem).
• Wiele osób przeniosło się ze wsi do miast. Miasta się bogaciły i rozwinęła się silna klasa średnia.

Średniowieczny system panów i chłopów pańszczyźnianych, zwany feudalizmem (feudalism), wydawał się niezmienny. Po czarnej śmierci panowie nie mogli znaleźć dość ludzi do pracy na polach, chłopów pańszczyźnianych nie dało się już tak łatwo przywiązać do ziemi, a system, który trwał od wieków, zaczął się rozluźniać. W 1381 roku chłopi rozgniewani nowymi podatkami i starymi zasadami wzniecili nawet powstanie chłopskie (Peasants' Revolt) i wdarli się do Londynu. Jedna zaraza zmieniła kształt całego społeczeństwa.

Spis treści epoki: 1200–1400