1348

مرگ سیاه: از هر سه نفر یک نفر

در سال 1348، تنها یازده سال پس از آغاز جنگ صدساله (Hundred Years War) میان انگلستان و فرانسه، طاعونی از سرزمین اصلی اروپا گسترش یافت و به بریتانیا رسید. بعدها آن را مرگ سیاه (Black Death) نامیدند. تقریباً از هر سه نفر یک نفر در انگلستان مرد، و اسکاتلند و ولز هم تقریباً همین سهم را از دست دادند. اوضاع چنان وخیم بود که انگلستان و فرانسه چند سال از جنگ دست کشیدند. این یکی از بدترین فاجعه‌های تاریخ بریتانیا بود. در ایرلند، بسیاری در منطقه «پِیل» (the Pale)، یعنی ناحیه اطراف دوبلین که زیر حکومت انگلستان بود، جان باختند و تا مدتی سرزمین زیر کنترل انگلستان کوچک‌تر شد.

زنده ماند

زنده ماند

بر اثر مرگ سیاه درگذشت

با ناپدید شدن ناگهانی این همه انسان، جامعه دگرگون شد:

• دهان‌های کمتری برای سیر کردن بود، پس کشاورزان باید غله کمتری می‌کاشتند.
• کارگران کمتر شده بودند، پس روستاییان شروع به درخواست دستمزد بیشتر کردند.
• گروه‌های تازه‌ای در جامعه پدید آمدند، مانند کسانی که صاحب املاک بزرگ بودند. آن‌ها بعدها جنتری (gentry) نامیده شدند.
• بسیاری از مردم از روستاها به شهرها رفتند. شهرها ثروتمندتر شدند و یک طبقه متوسط نیرومند شکل گرفت.

نظام قرون وسطایی اربابان و سرف‌ها، که فئودالیسم (feudalism) نامیده می‌شود، چنان می‌نمود که هرگز تغییر نخواهد کرد. پس از مرگ سیاه، اربابان نمی‌توانستند به اندازه کافی کارگر برای کشتزارهایشان پیدا کنند، دیگر نمی‌شد سرف‌ها را به آسانی به زمین بست، و نظامی که قرن‌ها دوام آورده بود رفته‌رفته از هم گسیخت. در سال 1381 روستاییانی که از مالیات‌های تازه و قواعد کهنه خشمگین بودند حتی در شورش دهقانان (Peasants' Revolt) به پا خاستند و جنگ‌کنان راه خود را به لندن گشودند. یک طاعون به تنهایی شکل کل جامعه را دگرگون کرده بود.

فهرست دوره: 1200 تا 1400