1941–1944

Od Pearl Harbor do lądowania w Normandii

W czasie drugiej wojny światowej, gdy Brytania broniła się u siebie, jej siły walczyły też z państwami Osi (Axis powers), czyli Niemcami, Włochami i Japonią, w wielu innych częściach świata. W Azji Japonia pokonała Brytyjczyków w Singapurze, a potem zajęła Birmę, co zagroziło Indiom.

W 1941 roku dwa wydarzenia zmieniły przebieg wojny:

• W grudniu Japonia zbombardowała amerykańską bazę marynarki wojennej w Pearl Harbor i do wojny przystąpiły Stany Zjednoczone.
• W tym samym roku Hitler rozpoczął największą inwazję w historii, atakując Związek Radziecki. Obie strony straciły ogromną liczbę ludzi, a w końcu Sowieci odepchnęli Niemców. Był to punkt zwrotny wojny.

Stopniowo alianci zyskiwali przewagę, odnosząc ważne zwycięstwa w Afryce Północnej i we Włoszech. Ciężkie straty Niemiec w Związku Radzieckim, w połączeniu z amerykańskim wsparciem, sprawiły w końcu, że alianci byli wystarczająco silni, by zmierzyć się z armiami Hitlera w zachodniej Europie.

D-Day: lądowanie w Normandii

6 czerwca 1944 roku wojska alianckie wylądowały w Normandii (Normandy) we Francji; ten dzień nazywa się zwykle D-Day. Po zwycięstwie na plażach Normandii przebijały się przez Francję, a w końcu weszły do Niemiec.

Litera „D” nie oznacza niczego szczególnego: znaczy po prostu „dzień” (day). Wojsko używało określenia „D-Day” na dzień rozpoczęcia operacji, z D-1 na dzień wcześniej i D+1 na dzień później, więc zmiana daty nie wymagała przepisywania całego planu. Miało to tu znaczenie, bo lądowanie pierwotnie zaplanowano na 5 czerwca, a zła pogoda opóźniła je o jeden dzień. Ponad 150 000 żołnierzy alianckich wylądowało na pięciu plażach: Utah i Omaha (amerykańskich), Gold i Sword (brytyjskich) oraz Juno (kanadyjskiej).

Spis treści epoki: 1930–1950