1947–1960'lar

İmparatorluktan Commonwealth'e

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, ülke içinde refah devleti kurulurken, dışarıda Britanya İmparatorluğu (British Empire) dağılmaya başladı. 1947'de Britanya, aralarında Hindistan, Pakistan ve Seylan'ın (Ceylon; bugünkü Sri Lanka) bulunduğu dokuz ülkeye bağımsızlık verdi. (El kitabı Seylan'ı 1947 ile birlikte sayar; aslında Seylan Şubat 1948'de bağımsız oldu. Sınavda el kitabının söylediği gibi cevap verin.) Sonraki 20 yılda Afrika, Karayipler ve Pasifik'teki sömürgeler de bağımsızlıklarını kazandı.

Aynı dönemde Britanya kendi atom bombasını geliştirdi. Ayrıca üyelerini Sovyetler Birliği ve müttefiklerinin bir saldırısına karşı korumak için kurulan yeni bir ittifak olan NATO'ya (North Atlantic Treaty Organization, Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü) katıldı.

1951'den 1964'e kadar iktidarda Muhafazakârlar vardı. Ekonomi 1950'lerde toparlandı ve çalışan insanların hayatı giderek iyileşti. Başbakan Harold Macmillan, dekolonizasyon (sömürgelerin bağımsızlığını kazanması) ve İmparatorluk ülkelerinin bağımsızlığı üzerine "wind of change" (değişim rüzgârı) adıyla bilinen ünlü bir konuşma yaptı.

Macmillan bu konuşmayı Şubat 1960'ta Cape Town'da, Güney Afrika parlamentosunda yaptı. Apartheid (insanları ırklarına göre ayıran sistem) uygulayan bir hükümetin karşısında durarak, Afrika ulusal bilincinden doğan bir "değişim rüzgârı"nın bütün kıtada estiğini ve insanların, hoşlarına gitse de gitmese de, bunu kabul etmek zorunda olduğunu söyledi. Dinleyicileri bundan hiç hoşlanmadı.

Dönem içeriği: 1930 – 1950