قرن هجدهم تا 1833

تجارت برده و مبارزه برای پایان دادن به آن

داستان 8 از 8

بخشی از رشد بازرگانی و ثروت بریتانیا بر پایه تجارت برده بنا شده بود. برده‌داری در خود بریتانیا غیرقانونی بود، اما تا قرن هجدهم تجارت برده در آن سوی دریاها به صنعتی جاافتاده تبدیل شده بود که بیشتر در دست بریتانیا و مستعمره‌هایش در آمریکای شمالی بود.

بیشتر بردگان از غرب آفریقا آورده می‌شدند. آن‌ها را در کشتی‌های بریتانیایی به هم می‌فشردند و در شرایطی هولناک به آمریکا و کارائیب می‌بردند، جایی که وادار می‌شدند در کشتزارهای توتون و نیشکر کار کنند. شرایط زندگی و کارشان وحشتناک بود. بسیاری کوشیدند بگریزند و برخی در برابر اربابانشان شوریدند.

چهره‌نگاری رنگ روغن از ویلیام ویلبرفورس با موی خاکستری، کت تیره و جلیقه کرم‌رنگ
ویلیام ویلبرفورس که رهبری مبارزه با برده‌داری را در پارلمان بر عهده داشت، در چهره‌نگاری‌ای از حدود سال 1794. او نزدیک به 20 سال برای پایان دادن به تجارت برده جنگید. در ژوئیه 1833 خبردار شد که قانون لغو برده‌داری قطعاً تصویب خواهد شد، و سه روز بعد درگذشت. نقاشی: Karl Anton Hickel, public domain، از طریق Wikimedia Commons

در اواخر قرن هجدهم، کوئیکرها (Quakers) نخستین گروه‌های رسمی ضد برده‌داری را تشکیل دادند و از پارلمان خواستند آن را ممنوع کند. ویلیام ویلبرفورس (William Wilberforce)، مسیحی انجیلی و نماینده پارلمان، همراه با دیگر الغاگرایان (کسانی که برای پایان برده‌داری مبارزه می‌کردند) کار کرد و به تغییر نگاه مردم به تجارت برده کمک کرد.

پس از 1833، بریتانیا 2 میلیون کارگر از هند و چین آورد تا جای بردگان آزادشده را بگیرند. آن‌ها را به کارائیب برای کار در کشتزارهای نیشکر، به آفریقای جنوبی برای کار در معدن‌ها، به شرق آفریقا برای ساختن راه‌آهن و به کنیا برای خدمت در ارتش فرستادند.

آزمونک

In which year did the Emancipation Act abolish slavery throughout the British Empire?

پرسش به فارسیقانون آزادسازی (Emancipation Act) در چه سالی برده‌داری را در سراسر امپراتوری بریتانیا لغو کرد؟

فهرست دوره: 1700 تا 1800