2010 تا 2020
2010 تا 2020: ائتلاف، همه‌پرسی و برکسیت
13 سال حکومت حزب کارگر با انتخابات عمومی مه 2010 به پایان رسید؛ انتخاباتی که در آن هیچ حزبی اکثریت کرسی‌ها را به دست نیاورد. چنین چیزی از فوریه 1974 در بریتانیا رخ نداده بود. محافظه‌کاران و لیبرال دموکرات‌ها (Liberal Democrats) یک دولت ائتلافی تشکیل دادند. رهبر محافظه‌کاران، دیوید کامرون، نخست‌وزیر شد و رهبر لیبرال دموکرات‌ها، نیک کلگ (Nick Clegg)، معاون نخست‌وزیر شد.
2015: اکثریتی غافلگیرکننده
پیش از انتخابات عمومی 7 مه 2015، تقریباً همه نظرسنجی‌ها باز هم پارلمانی معلق (hung parliament) را پیش‌بینی می‌کردند که در آن هیچ حزبی اکثریت ندارد. اما محافظه‌کاران آن‌قدر کرسی به دست آوردند که به‌تنهایی حکومت کنند؛ نخستین اکثریت کامل آنها از 1992، و دیوید کامرون در مقام نخست‌وزیر باقی ماند. شریک ائتلافی پیشین آنها، لیبرال دموکرات‌ها، از 57 کرسی به تنها 8 کرسی سقوط کردند.
این نتیجه تقریباً همه را غافلگیر کرد. وقتی نظرسنجی خروجی (exit poll) BBC در ساعت 10 شبِ روز انتخابات منتشر شد، به لیبرال دموکرات‌ها تنها حدود 10 کرسی داد. پدی اشداون (Paddy Ashdown)، رهبر پیشین این حزب، در برنامه زنده تلویزیونی گفت که اگر این نظرسنجی درست باشد، کلاهش را جلوی همه می‌خورد. نتیجه واقعی برای حزب او حتی بدتر بود: 8 کرسی.
23 ژوئن 2016: همه‌پرسی اتحادیه اروپا
کامرون وعده داده بود که یک دولت محافظه‌کار اجازه خواهد داد مردم درباره ماندن یا نماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا تصمیم بگیرند. این همه‌پرسی (referendum؛ رأی‌گیری کل کشور درباره یک پرسش) در 23 ژوئن 2016 برگزار شد. کامرون برای ماندن تبلیغ کرد، اما نتیجه با اختلافی اندک به سوی دیگر رفت: 51.9% به خروج و 48.1% به ماندن رأی دادند. بیش از 72% از رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده شرکت کردند. انگلستان و ولز به خروج رأی دادند، در حالی که بیشتر رأی‌دهندگان در اسکاتلند و ایرلند شمالی خواهان ماندن بودند. صبح روز بعد، کامرون اعلام کرد که کناره‌گیری خواهد کرد.
می، جانسون و روزی که بریتانیا خارج شد
در 13 ژوئیه 2016 ترزا می که پیش‌تر وزیر کشور (Home Secretary) بود، جانشین کامرون شد. او پس از مارگارت تاچر دومین زنی بود که نخست‌وزیر می‌شد. وظیفه او توافق بر سر شرایط خروج با اتحادیه اروپا بود، اما نمایندگان پارلمان توافقی را که او به دست آورده بود در اوایل 2019 سه بار رد کردند و او در مه همان سال اعلام کرد که کناره‌گیری خواهد کرد. بوریس جانسون، شهردار پیشین لندن، در 24 ژوئیه 2019 جانشین او شد. او در دسامبر 2019 با شعار «برکسیت را تمام کنیم» (Get Brexit Done) انتخابات عمومی برگزار کرد و اکثریتی بزرگ به دست آورد.
در ساعت 11 شب به وقت بریتانیا در 31 ژانویه 2020، بریتانیا 47 سال پس از پیوستن، رسماً از اتحادیه اروپا خارج شد. این خروج به برکسیت (Brexit) معروف شد که کوتاه‌شده «خروج بریتانیا» (British exit) است. داستان ما هم همین‌جا به پایان می‌رسد.
خودِ آن لحظه بی‌سروصدا گذشت. برخی می‌خواستند بیگ بن (Big Ben) در ساعت 11 شب به صدا درآید، اما ناقوس به خاطر تعمیرات برج الیزابت (Elizabeth Tower) خاموش شده بود و این ایده کنار گذاشته شد. به جای آن، ساعتی با شمارش معکوس بر نمای ساختمان شماره 10 داونینگ استریت (10 Downing Street) نمایش داده شد و ضرابخانه سلطنتی (Royal Mint) سکه‌ای 50p با تاریخ 31 ژانویه 2020 و با عبارت «صلح، رفاه و دوستی با همه ملت‌ها» (Peace, prosperity and friendship with all nations) منتشر کرد.
در عصر حجر، مردم می‌توانستند پیاده از بریتانیا به سرزمین اصلی اروپا بروند؛ در 2020، بریتانیا از اتحادیه اروپا خارج شد. میان این دو لحظه تاریخ درازی نهفته است که این کشور را به آنچه امروز هست تبدیل کرده است.
آزمونک
In the referendum of 23 June 2016, what share of the vote went to leaving the European Union?
پرسش به فارسی
در همه‌پرسی 23 ژوئن 2016، چه سهمی از آرا به خروج از اتحادیه اروپا داده شد؟51.9% به خروج رأی دادند. 48.1% سهم کسانی است که به ماندن رأی دادند، پس این دو را جابهجا نکنید. حدود دو سوم (67%) سهم کسانی است که در همه‌پرسی پیشین در 1975 به ماندن رأی دادند.
آزمونک
Which TWO of the following statements are correct?
پرسش به فارسی
کدام دو جمله از جمله‌های زیر درست است؟A: ترزا می در ژوئیه 2016، چند هفته پس از همه‌پرسی اتحادیه اروپا، نخست‌وزیر شد.
B: بوریس جانسون در 2016 جانشین دیوید کامرون در مقام نخست‌وزیر شد.
C: خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در 31 ژانویه 2020 اجرایی شد.
D: انتخابات عمومی 2015 باز هم به یک دولت ائتلافی انجامید.
می در 13 ژوئیه 2016 جانشین کامرون شد و جانسون در 24 ژوئیه 2019 جانشین می شد، نه کامرون. انتخابات 2015 به محافظه‌کاران اکثریتی از آنِ خودشان داد، بنابراین نیازی به ائتلاف نبود. بریتانیا در 31 ژانویه 2020 از اتحادیه اروپا خارج شد.
نکات کلیدی
| 1942: گزارش بوریج | پنج شرّ غول‌آسا: نیاز، بیماری، نادانی، فلاکت، بیکارگی؛ پایه دولت رفاه |
|---|---|
| 1944: قانون باتلر | قانون آموزش آر. اِی. باتلر (محافظه‌کار): آموزش متوسطه رایگان در انگلستان و ولز |
| 1945: اتلی | دولت حزب کارگر: دولت رفاه؛ ملی شدن راه‌آهن، معادن زغال‌سنگ، گاز، آب و برق |
| 1947: استقلال | نُه کشور، از جمله هند، پاکستان و سیلان (سری‌لانکا) |
| 1948: NHS | نای بیوان سازمان خدمات درمانی ملی را برپا می‌کند؛ در همان سال از مردم هند غربی برای کار در بریتانیا دعوت می‌شود |
| دیلن تامس و روئال دال | دیلن تامس: شاعر ولزی، Under Milk Wood، سوانسی. روئال دال: زاده ولز از پدر و مادری نروژی، خدمت در نیروی هوایی سلطنتی در جنگ جهانی دوم، Charlie and the Chocolate Factory |
| مهاجرت | استخدام راننده اتوبوس در هند غربی؛ استخدام شرکت‌های نساجی و مهندسی در هند و پاکستان؛ بعدها بنگلادش هم؛ 28,000 نفر هندی‌تبار از اوگاندا در اوایل دهه 1970 |
| باد تغییر | سخنرانی مک‌میلان درباره استعمارزدایی؛ محافظه‌کاران در قدرت از 1951 تا 1964 |
| دهه 1960 | دهه شصتِ پرشور: بیتلز، رولینگ استونز؛ آسان‌گیرانه‌تر شدن قوانین طلاق و سقط جنین؛ دستمزد برابر؛ کنکورد |
| اختراعات | پیش از جنگ: تلویزیون، برد (1932، لندن به گلاسگو)؛ رادار، واتسون-وات (1935)؛ ماشین تورینگ؛ انسولین، مک‌لئود؛ موتور جت، ویتل (فلمینگ و پنی‌سیلین داستان جداگانه‌ای دارد). پس از جنگ: تلسکوپ رادیویی، لاول؛ هاورکرافت، کاکرل؛ کنکورد و هریر؛ DNA، کریک، 1953؛ دستگاه خودپرداز، گودفلو، 1967؛ IVF، اولدم، 1978؛ گوسفند دالی، 1996؛ MRI، منسفیلد؛ وب جهان‌گستر، برنرز-لی، 1990 |
| دهه 1970 | پایان رونق، مشکلات تراز پرداخت‌ها، اعتصاب‌ها؛ حکومت مستقیم در ایرلند شمالی از 1972؛ حدود 3,000 کشته |
| مری پیترز | طلای پنج‌گانه المپیک در 1972؛ ترویج ورزش و گردشگری در ایرلند شمالی |
| EEC و EU | شش کشور در 1957 EEC را تشکیل دادند؛ در 1993 بخشی از اتحادیه اروپا شد؛ بریتانیا عضو بود اما از یورو استفاده نمی‌کرد، و در 31 ژانویه 2020 خارج شد |
| 1979: تاچر | نخستین نخست‌وزیر زن، محافظه‌کار؛ خصوصی‌سازی، محدود کردن اتحادیه‌ها؛ جنگ فالکلند در 1982 |
| 1990: میجر | کمک به آغاز روند صلح ایرلند شمالی |
| 1997: بلر | حزب کارگر؛ پارلمان اسکاتلند و مجلس ولز؛ توافق جمعه نیک در 1998 |
| مجلس ایرلند شمالی | انتخاب در 1999، تعلیق در 2002، برقراری دوباره در 2007 |
| 2007 و 2010 | براون نخست‌وزیر می‌شود؛ در 2010 ائتلاف محافظه‌کاران و لیبرال دموکرات‌ها، با کامرون در مقام نخست‌وزیر |
| 2015 | محافظه‌کاران اکثریت را به دست می‌آورند؛ کامرون نخست‌وزیر می‌ماند |
| 2016: همه‌پرسی | 23 ژوئن: 51.9% خروج، 48.1% ماندن؛ ترزا می در 13 ژوئیه نخست‌وزیر می‌شود |
| 2019 و 2020 | بوریس جانسون از 24 ژوئیه 2019 نخست‌وزیر؛ بریتانیا در 31 ژانویه 2020 رسماً از اتحادیه اروپا خارج می‌شود |