در روز رأی‌گیری در دسامبر 2019، یک رأی‌دهنده در آکسفورد برای رأی دادن به یک خشک‌شویی سکه‌ای رفت. در همپشر، مردم در پابی رأی دادند که بیرونش هیچ تابلویی نبود. در سافک، حوزه رأی‌گیری کنار آسیاب بادی‌ای حدوداً 200 ساله قرار داشت. و بسیاری از مردم سگ‌هایشان را هم با خود بردند و عکس‌هایشان را در اینترنت گذاشتند؛ کاری که حالا در هر انتخاباتی به یک سنت تبدیل شده است.
در بریتانیا اغلب در جایی بسیار معمولی رأی می‌دهید: سالن یک کلیسا، یک مدرسه یا یک مرکز محله. روز رأی‌گیری تقریباً همیشه پنجشنبه است. اما با این رأی چه کسی را انتخاب می‌کنید؟ آن‌ها در پارلمان چه می‌کنند؟ چه کسی اجازه رأی دادن دارد و چگونه باید رأی داد؟ این فصل به همه این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد و سپس نگاهی به سازمان‌های بین‌المللی‌ای می‌اندازد که بریتانیا عضو آن‌هاست.
در واقع هیچ قانونی نمی‌گوید روز رأی‌گیری باید پنجشنبه باشد، اما همه انتخابات سراسری از سال 1935 تا کنون در روز پنجشنبه برگزار شده‌اند. یک توضیح رایج این است که پنجشنبه از مراسم مذهبی آخر هفته فاصله دارد و پیش از جمعه، روز قدیمی دریافت دستمزد، است؛ پس رأی‌دهندگان دستمزدشان را پیش از رأی دادن در پاب خرج نمی‌کردند. هیچ‌کس دلیل واقعی را نمی‌داند، پس آن را داستانی به‌دردبخور بدانید، نه یک واقعیت.
مجلس عوام: نمایندگانی که انتخاب می‌کنید
همان‌طور که در فصل قبل گفته شد، بریتانیا به مناطق پارلمانی بسیاری به نام حوزه انتخاباتی (constituencies) تقسیم شده است. هر حوزه یک نماینده پارلمان (MP) انتخاب می‌کند و این نمایندگان روی هم مجلس عوام (House of Commons) را تشکیل می‌دهند.
پارلمان دو مجلس دارد. مجلس عوام مهم‌تر به شمار می‌آید، چون اعضایش در انتخاباتی دموکراتیک از سوی مردم انتخاب می‌شوند. نخست‌وزیر و تقریباً همه اعضای کابینه در مجلس عوام کرسی دارند. هر نماینده مسئول یک حوزه انتخاباتی است که منطقه کوچکی از کشور است.
کار یک نماینده چهار بخش دارد:
سخن گفتن از جانب همه ساکنان حوزه انتخاباتی
کمک به وضع قوانین تازه
نظارت بر دولت و اظهارنظر درباره کار آن
بحث درباره مسائل مهم ملی
آزمونک
Which TWO of the following are responsibilities of an MP?
پرسش به فارسیکدام دو مورد از موارد زیر از وظایف یک نماینده پارلمان است؟ A: نمایندگی همه کسانی که در حوزه انتخاباتی‌اش زندگی می‌کنند B: منصوب کردن قاضیان دادگاه‌ها C: نظارت بر کارهای دولت و اظهارنظر درباره آن D: فرماندهی نیروهای مسلح
نماینده چهار وظیفه دارد: نمایندگی همه ساکنان حوزه (نه فقط کسانی که به او رأی داده‌اند)، کمک به وضع قوانین، نظارت بر دولت و بحث درباره مسائل ملی. منصوب کردن قاضیان و فرماندهی نیروهای مسلح جزو کار نماینده نیست.
مجلس اعیان: مجلسی بدون انتخابات
مجلس دیگر پارلمان مجلس اعیان (House of Lords) است. اعضای آن را «لرد» یا عضو اعیان (peers) می‌نامند. رأی‌دهندگان آن‌ها را انتخاب نمی‌کنند و آن‌ها نماینده هیچ حوزه انتخاباتی نیستند. در حدود 50 سال گذشته، کار مجلس اعیان و کسانی که در آن می‌نشینند تغییر زیادی کرده است:
پیش از 1958همه اعضا یا لرد موروثی بودند (کسی که لقبی را از خانواده‌اش به ارث برده)، یا قاضی ارشد، یا اسقف کلیسای انگلستان
1958نخست‌وزیر از این پس می‌تواند لردهای مادام‌العمر (life peers) را معرفی کند: لقب آن‌ها فقط تا پایان عمر خودشان باقی است و به فرزندانشان نمی‌رسد
1999لردهای موروثی دیگر به‌طور خودکار کرسی نمی‌گیرند؛ در عوض، شمار کمی از میان خودشان را برای نشستن در مجلس انتخاب می‌کنند
لردهای مادام‌العمر معمولاً در سیاست، کسب‌وکار، حقوق یا حرفه‌ای دیگر کارهای مهمی انجام داده‌اند. پادشاه آن‌ها را با توصیه نخست‌وزیر منصوب می‌کند. رهبران دیگر حزب‌های اصلی هم می‌توانند نام‌هایی پیشنهاد کنند، و افرادی که عضو هیچ حزبی نیستند از سوی یک کمیسیون مستقل انتصابات (Appointments Commission) معرفی می‌شوند.
مجلس اعیان به نیمکت‌های چرمی قرمزش معروف است (در مجلس عوام نیمکت‌ها سبزند). تخت طلایی در انتهای تالار جایی است که پادشاه هر سال برای افتتاح پارلمان روی آن می‌نشیند.
UK Government، Open Government Licence v3، از طریق Wikimedia Commons
خب، مجلس اعیان چه کار می‌کند؟
معمولاً بیشتر از مجلس عوام از دولت مستقل است.
می‌تواند تغییراتی در قوانین یا قوانین تازه پیشنهاد کند که سپس نمایندگان درباره آن‌ها بحث می‌کنند.
قوانینی را که مجلس عوام تصویب کرده با دقت بررسی می‌کند تا مطمئن شود واقعاً کارآمد خواهند بود.
بر دولت نظارت می‌کند تا ببیند به سود مردم کار می‌کند یا نه.
برخی اعضا در رشته‌ای خاص متخصص هستند و این دانش هنگام وضع و بررسی قوانین به کار می‌آید.
اگر دو مجلس با هم اختلاف داشته باشند، مجلس عوام قدرت دارد تصمیم مجلس اعیان را کنار بگذارد، هرچند این به‌ندرت پیش می‌آید.
آزمونک
Since which year has the Prime Minister had the power to nominate life peers?
پرسش به فارسینخست‌وزیر از چه سالی قدرت معرفی لردهای مادام‌العمر را داشته است؟
لردهای مادام‌العمر از سال 1958 آغاز شدند. 1999 سالی است که لردهای موروثی کرسی خودکارشان را از دست دادند؛ 1928 سالی است که مردان و زنان هر دو از 21 سالگی توانستند رأی بدهند؛ 1969 سالی است که سن رأی دادن به 18 کاهش یافت. این چهار سال را بهراحتی می‌شود با هم اشتباه گرفت و اغلب در یک پرسش با هم میآیند.
رئیس مجلس: داور مجلس عوام
وقتی مجلس عوام بحث برگزار می‌کند، کسی که در وسط نشسته و جلسه را اداره می‌کند رئیس مجلس (Speaker) است. رئیس مجلس بالاترین مقام مجلس عوام است و نقشی غیرمعمول دارد:
رئیس مجلس هم یک نماینده است که هنوز حوزه‌ای را نمایندگی می‌کند و به مشکلات مردم محلی رسیدگی می‌کند. اما تا وقتی در این مقام است، بی‌طرف می‌ماند و نماینده هیچ حزبی نیست.
نمایندگان دیگر رئیس مجلس را با رأی‌گیری مخفی (رأی‌گیری‌ای که هیچ‌کس نمی‌بیند شما به چه کسی رأی داده‌اید) انتخاب می‌کنند.
رئیس مجلس نظم بحث‌ها را حفظ می‌کند و مطمئن می‌شود همه قواعد را رعایت می‌کنند. این شامل اطمینان از این است که اپوزیسیون زمان منصفانه‌ای برای بحث درباره موضوع‌های دلخواهش داشته باشد.
در مراسم رسمی، رئیس مجلس نماینده پارلمان است.
صندلی رئیس مجلس در مجلس عوام، عکس گرفته‌شده حدود سال‌های 1870 تا 1885. این صندلی و کل تالار در بمباران آلمان در مه 1941 سوختند و پس از جنگ از نو ساخته شدند. وقتی رئیس مجلس تازه‌ای انتخاب می‌شود، دو نماینده او را به سمت این صندلی «می‌کشانند» و او وانمود می‌کند که نمی‌خواهد برود. گفته می‌شود این رسم یادآور روزگاری است که رئیس مجلس پیام‌های مجلس عوام را نزد پادشاه می‌برد، و از قرون وسطی تا دوره تودور چند رئیس مجلس واقعاً اعدام شدند.
Photographer unknown, A. D. White Architectural Photographs, Cornell University Library، public domain، از طریق Wikimedia Commons
آزمونک
Which of the following statements is correct?
پرسش به فارسیکدام یک از جمله‌های زیر درست است؟ A: رئیس مجلس را نمایندگان با رأی‌گیری مخفی انتخاب می‌کنند و او نماینده هیچ حزب سیاسی نیست. B: رئیس مجلس را نخست‌وزیر منصوب می‌کند تا در بحث‌ها از جانب دولت سخن بگوید.
نمایندگان رئیس مجلس را با رأی مخفی انتخاب می‌کنند و رئیس مجلس باید بی‌طرف بماند. در بحث‌ها نخست‌وزیر و وزیران دیگر از جانب دولت سخن می‌گویند، نه رئیس مجلس.
انتخابات سراسری، انتخابات میان‌دوره‌ای و «نفر اول برنده است»
نمایندگان در انتخابات سراسری (General Election) انتخاب می‌شوند که دست‌کم هر پنج سال یک بار برگزار می‌شود. وقتی نماینده‌ای درمی‌گذرد یا کناره‌گیری می‌کند، در آن حوزه انتخابات جداگانه‌ای برای جایگزینی‌اش برگزار می‌شود. به این انتخابات میان‌دوره‌ای (by-election) می‌گویند.
نمایندگان با نظامی به نام «نفر اول برنده است» (first past the post) انتخاب می‌شوند. در هر حوزه، نامزدی که بیشترین رأی را بیاورد برنده است، حتی اگر بیش از نیمی از کل آرا را نداشته باشد. حزبی که بیشترین حوزه‌ها را ببرد و اکثریت کرسی‌ها را داشته باشد معمولاً دولت را تشکیل می‌دهد. اگر هیچ حزبی اکثریت نداشته باشد، دو حزب می‌توانند با هم کار کنند و ائتلاف (coalition) تشکیل دهند.
این نام از مسابقه اسب‌دوانی آمده است: نخستین اسبی که از تیرک پایان بگذرد برنده است، هر قدر هم فاصله‌اش کم باشد. به همین شکل، یک رأی بیشتر از دیگران برای بردن یک کرسی کافی است.
همه انتخابات‌های بریتانیا این‌طور نیستند. پارلمان‌ها و مجمع‌های خودمختاری که بعداً در این فصل با آن‌ها آشنا می‌شوید با شکل‌هایی از نمایندگی تناسبی (proportional representation) انتخاب می‌شوند؛ در این نظام سهم هر حزب از کرسی‌ها تقریباً با سهمش از کل آرا هماهنگ است.
آزمونک
Is the statement below TRUE or FALSE?
When an MP dies or resigns, their seat stays empty until the next General Election.
پرسش به فارسیآیا جمله زیر درست (TRUE) است یا نادرست (FALSE)؟ جمله: وقتی نماینده‌ای درمی‌گذرد یا استعفا می‌دهد، کرسی او تا انتخابات سراسری بعدی خالی می‌ماند.
نادرست (FALSE). اگر نماینده‌ای درگذرد یا استعفا دهد، در آن حوزه انتخابات میان‌دوره‌ای برگزار می‌شود تا مردم محل بیدرنگ نماینده تازه‌ای انتخاب کنند. لازم نیست منتظر انتخابات سراسری بعدی بمانند.
آزمونک
What is the name of the voting system used to elect MPs to the House of Commons?
پرسش به فارسینام نظام رأی‌گیری‌ای که برای انتخاب نمایندگان مجلس عوام به کار می‌رود چیست؟
انتخابات سراسری از نظام «نفر اول برنده است» (first past the post) استفاده می‌کند: در هر حوزه، نامزدی که بیشترین رأی را بیاورد برنده است. نمایندگی تناسبی (proportional representation) برای پارلمان اسکاتلند، مجمع ولز و مجمع ایرلند شمالی به کار می‌رود.
با نماینده‌تان کار دارید؟ نامه بنویسید، تلفن بزنید یا به «جلسه ملاقات» بروید
هر نماینده منتخب وظیفه دارد به کسانی که او را انتخاب کرده‌اند خدمت کند و نماینده آن‌ها باشد. راه‌های تماس با نماینده‌تان این‌هاست:
مشخصات تماس نمایندگان و حزب‌هایشان را در کتابخانه محلی یا در وب‌سایت پارلمان بریتانیا (parliament.uk) پیدا کنید. نام نمایندگان پارلمان، اعضای مجمع‌ها و اعضای پارلمان اسکاتلند در دفترچه تلفن BT به نام The Phone Book هم آمده است.
با نامه یا تلفن، یا از طریق دفتر حوزه انتخاباتی محلی‌شان یا دفترشان در مجلس عوام، با آن‌ها تماس بگیرید.
بسیاری از نمایندگان در منطقه خود به‌طور منظم «جلسه ملاقات» (surgeries) برگزار می‌کنند که در آن می‌توانید حضوری درباره هر چیزی که نگرانتان کرده با آن‌ها صحبت کنید. زمان این جلسه‌ها معمولاً در روزنامه محلی اعلام می‌شود.
آزمونک
Which TWO of the following are ways to contact your MP?
پرسش به فارسیکدام دو مورد از موارد زیر راه تماس با نماینده‌تان است؟ A: فقط با پست، به دفترش در مجلس عوام B: با نوشتن نامه یا تلفن زدن به دفتر حوزه انتخاباتی محلی‌اش C: با رفتن حضوری به یکی از جلسه‌های ملاقات محلی‌اش D: فقط با پرسیدن سؤال در جلسه پرسش‌های نخست‌وزیر
می‌توانید به نماینده‌تان در دفتر حوزه یا دفترش در مجلس عوام نامه بنویسید یا تلفن بزنید، و بسیاری از نمایندگان جلسه‌های ملاقات محلی منظم دارند که در آن‌ها می‌توانید رودررو با آن‌ها صحبت کنید. پس پست تنها راه نیست. پرسش‌های نخست‌وزیر (Prime Minister's Questions) جلسهای هفتگی در مجلس عوام است که در آن نمایندگان، نه مردم عادی، از نخست‌وزیر سؤال می‌کنند.
واگذاری قدرت: ادینبرو، کاردیف و بلفاست
از سال 1997، دولت مرکزی بخشی از اختیاراتش را به ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی واگذار کرده است. به این کار واگذاری قدرت (devolution) می‌گویند و این اختیارات «واگذارشده» (devolved) هستند: مردم آن مناطق درباره مسائلی که مستقیماً بر زندگی‌شان اثر می‌گذارد سهم بیشتری در تصمیم‌گیری دارند. مجمع ولز (Welsh Assembly) و پارلمان اسکاتلند (Scottish Parliament) از سال 1999 وجود دارند. ایرلند شمالی مجمع ایرلند شمالی (Northern Ireland Assembly) را دارد، هرچند این مجمع چند بار به حالت تعلیق درآمده است.
پس کدام تصمیم‌ها در لندن می‌ماند و کدام به‌صورت محلی گرفته می‌شود؟
دولت بریتانیا
در اختیار دولت مرکزی بریتانیا می‌ماند: دفاع، امور خارجی، مهاجرت، مالیات و تأمین اجتماعی (مزایای دولتی)
واگذارشده
بسیاری از خدمات عمومی دیگر را دولت‌های خودمختار اداره می‌کنند، برای نمونه آموزش
هر یک از سه دولت خودمختار خدمات کشوری خودش را هم دارد.
جایی که چهار نهاد قانون‌گذاری تشکیل جلسه می‌دهند و نامی که بر اعضایشان گذاشته‌اند. پرسش‌های آزمون دوست دارند MP، MSP، AM و MLA را با هم قاطی کنند؛ هر کدام را به جای خودش ربط دهید تا اشتباهشان نگیرید. مجمع ایرلند شمالی 108 عضو (MLA) دارد.
آزمونک
Which TWO areas of policy stay under the control of the UK government, and are not devolved?
پرسش به فارسیکدام دو حوزه سیاستی در اختیار دولت بریتانیا می‌ماند و واگذار نشده است؟
دولت مرکزی پنج حوزه را نگه میدارد: دفاع، امور خارجی، مهاجرت، مالیات و تأمین اجتماعی. آموزش و بهداشت هر دو بر عهده نهادهای خودمختار ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی است.
ولز: مجمع ملی در کاردیف
دولت ولز (Welsh government) و مجمع ملی ولز (National Assembly for Wales) در کاردیف (Cardiff)، پایتخت ولز، مستقرند. این مجمع 60 عضو دارد که اعضای مجمع (Assembly Members، AMs) نامیده می‌شوند. انتخابات هر چهار سال یک بار و با شکلی از نمایندگی تناسبی برگزار می‌شود. اعضا می‌توانند به زبان ولزی یا انگلیسی سخن بگویند و همه انتشارات مجمع به هر دو زبان است.
مجمع می‌تواند در 21 حوزه برای ولز قانون وضع کند، از جمله آموزش و کارآموزی، بهداشت و خدمات اجتماعی، توسعه اقتصادی و مسکن. از سال 2011، می‌تواند در این حوزه‌ها بدون موافقت پارلمان بریتانیا قانون وضع کند.
ساختمان سند (Senedd) در خلیج کاردیف در سال 2006 افتتاح شد. طراح آن معمار بریتانیایی ریچارد راجرز (Richard Rogers) است. این همه شیشه قرار است نماد شفافیت باشد و مردم می‌توانند آزادانه وارد تالار عمومی آن شوند.
عکس: Rosser1954، CC BY-SA 4.0، از طریق Wikimedia Commons
اسکاتلند: پارلمان اسکاتلند در ادینبرو
پارلمان اسکاتلند (Scottish Parliament) در سال 1999 تأسیس شد و در ادینبرو (Edinburgh)، پایتخت اسکاتلند، تشکیل جلسه می‌دهد. این پارلمان 129 عضو دارد که MSPs (اعضای پارلمان اسکاتلند) نامیده می‌شوند و با شکلی از نمایندگی تناسبی انتخاب می‌شوند.
پارلمان اسکاتلند از مجمع ولز قدرت بیشتری دارد. می‌تواند برای اسکاتلند درباره هر موضوعی که به‌طور مشخص برای پارلمان بریتانیا محفوظ نشده قانون وضع کند، مانند حقوق مدنی و کیفری، بهداشت، آموزش و برنامه‌ریزی شهری، و اختیارات اضافه‌ای برای وضع مالیات هم دارد.
ساختمان اختصاصی این پارلمان در هالیرود تا سال 2004 تمام نشد، پس اعضای پارلمان اسکاتلند در پنج سال نخست در تالار مجمع عمومی کلیسای اسکاتلند در ادینبرو جلسه می‌گذاشتند. ساختمان تازه در نهایت بسیار گران‌تر از برنامه تمام شد و در آن زمان جنجال زیادی به پا کرد.
ایرلند شمالی: مجمع در استورمونت
وقتی ایرلند در سال 1922 تقسیم شد، ایرلند شمالی پارلمان خودش را گرفت: پارلمان ایرلند شمالی (Northern Ireland Parliament). پس از آغاز درگیری‌هایی که به «آشوب‌ها» (the Troubles) معروف است در سال 1969، این پارلمان در سال 1972 منحل شد.
در سال 1998 توافق بلفاست (Belfast Agreement)، که توافق جمعه نیک (Good Friday Agreement) هم نامیده می‌شود، امضا شد. اندکی پس از آن، مجمع کنونی ایرلند شمالی (Northern Ireland Assembly) ایجاد شد. بر پایه سازوکار تقسیم قدرت (power-sharing)، پست‌های وزیرانِ مسئول وزارتخانه‌ها میان حزب‌های اصلی تقسیم می‌شود. این مجمع 108 عضو دارد که MLAs (اعضای مجمع قانون‌گذاری) نامیده می‌شوند و با نمایندگی تناسبی انتخاب می‌شوند.
مجمع ایرلند شمالی درباره موضوع‌هایی مانند آموزش، کشاورزی، محیط زیست، بهداشت و خدمات اجتماعی تصمیم می‌گیرد.
دولت بریتانیا قدرت دارد هر یک از مجمع‌های خودمختار را به حالت تعلیق درآورد. این کار را چند بار با مجمع ایرلند شمالی کرده است، وقتی رهبران حزب‌های سیاسی آنجا نتوانستند به‌آسانی با هم کار کنند.
ساختمان پارلمان در استورمونت (Stormont)، بلفاست، که در سال 1932 افتتاح شد. مجمع ایرلند شمالی اینجا تشکیل جلسه می‌دهد.
عکس: Gareth James، CC BY-SA 2.0، از طریق Wikimedia Commons
آزمونک
Where do the elected members of the Northern Ireland Assembly meet?
پرسش به فارسیاعضای منتخب مجمع ایرلند شمالی کجا تشکیل جلسه می‌دهند؟
مجمع ایرلند شمالی در استورمونت در بلفاست تشکیل جلسه می‌دهد. هالیرود (Holyrood) پارلمان اسکاتلند در ادینبرو است، سند (Senedd) نهاد ولز در کاردیف است و وست‌مینستر (Westminster) پارلمان بریتانیا در لندن است.
رسانه‌ها و دولت: پارلمان در معرض دید همه
آنچه در پارلمان می‌گذرد از تلویزیون پخش می‌شود و در گزارش رسمی‌ای به نام هانسارد (Hansard) چاپ می‌شود. گزارش مکتوب را می‌توانید در کتابخانه‌های بزرگ و در وب‌سایت پارلمان بخوانید.
هانسارد واقعاً یک آدم بود. در اوایل قرن نوزدهم، گزارش بحث‌ها را چاپخانه‌داری به نام توماس کرسن هانسارد (Thomas Curson Hansard) چاپ می‌کرد. بعدها پارلمان خودش این کار را بر عهده گرفت، اما نام او تا امروز روی آن مانده است.
بیشتر مردم از راه روزنامه‌ها (که اغلب به آن‌ها «مطبوعات» می‌گویند)، تلویزیون، رادیو و اینترنت با سیاست آشنا می‌شوند.
بریتانیا مطبوعات آزاد دارد: دولت کنترلی بر آنچه روزنامه‌ها می‌نویسند ندارد. برخی صاحبان و سردبیران روزنامه‌ها دیدگاه‌های سیاسی قوی دارند و برای اثرگذاری بر سیاست‌های دولت و افکار عمومی کارزار به راه می‌اندازند.
تلویزیون و رادیو فرق دارند: طبق قانون باید پوشش متوازنی از حزب‌های سیاسی ارائه دهند و به دیدگاه‌های مخالف زمان برابر بدهند.
آزمونک
Is the statement below TRUE or FALSE?
Parliamentary debates are written down and published in an official record called Hansard.
پرسش به فارسیآیا جمله زیر درست (TRUE) است یا نادرست (FALSE)؟ جمله: بحث‌های پارلمان ثبت می‌شوند و در گزارش رسمی‌ای به نام هانسارد منتشر می‌شوند.
درست (TRUE). جلسات پارلمان از تلویزیون هم پخش می‌شود. مراقب یک پرسش انحرافی دیگر هم باشید: روزنامه‌ها از کنترل دولت آزادند، اما تلویزیون و رادیو طبق قانون باید متوازن باشند. این دو را با هم اشتباه نگیرید.
چه کسی می‌تواند رأی بدهد؟ اول در فهرست رأی‌دهندگان ثبت‌نام کنید
فصل قبل داستان به دست آمدن گام‌به‌گام حق رأی را گفت. دموکراسی کامل در پای صندوق رأی در سال 1928 به دست آمد و در سال 1969 سن رأی دادن به 18 سال کاهش یافت. جز چند استثنا، همه شهروندان بزرگسال، چه در بریتانیا به دنیا آمده باشند و چه تابعیت گرفته باشند (کسانی که بعدها شهروند شده‌اند)، می‌توانند رأی بدهند.
چه کسانی می‌توانند در همه انواع انتخابات عمومی رأی بدهند؟ سه گروه:
بریتانیا
شهروندان بزرگسال بریتانیا
مشترک‌المنافع
شهروندان کشورهای مشترک‌المنافع که در بریتانیا زندگی می‌کنند
ایرلندی
شهروندان ایرلند که در بریتانیا زندگی می‌کنند
فهرست رأی‌دهندگان
برای رأی دادن در انتخابات پارلمانی یا محلی، نام شما باید در فهرست رأی‌دهندگان (electoral register؛ فهرست رسمی رأی‌دهندگان) باشد.
اگر واجد شرایط هستید، برای ثبت‌نام با دفتر ثبت‌نام رأی‌دهندگان در شورای محلی‌تان تماس بگیرید. این دفتر معمولاً در خود شوراست، هرچند در اسکاتلند ممکن است جای دیگری باشد.
اگر نمی‌دانید به کدام شورا تعلق دارید، وب‌سایت aboutmyvote می‌تواند آن را از روی کد پستی‌تان پیدا کند. فرم‌های ثبت‌نام را هم می‌توانید از آنجا به زبان انگلیسی، ولزی و چند زبان دیگر دریافت کنید.
فهرست هر سال در سپتامبر یا اکتبر به‌روز می‌شود. فرمی برای هر خانوار فرستاده می‌شود و یک نفر نام همه ساکنان آن خانه را که واجد شرایط رأی دادن‌اند در آن می‌نویسد و آن را پس می‌فرستد.
ایرلند شمالی این کار را به شکل دیگری انجام می‌دهد، با ثبت‌نام فردی (individual registration): هر فرد واجد شرایط فرم خودش را پر می‌کند. پس از ثبت‌نام، تا وقتی مشخصاتتان تغییر نکند در فهرست می‌مانید.
طبق قانون، شورای محلی باید اجازه دهد هر کسی فهرست را ببیند، اما فقط زیر نظارت. فهرست در دفتر محلی ثبت‌نام رأی‌دهندگان (در انگلستان و ولز، دفاتر شورا) نگهداری می‌شود و در برخی کتابخانه‌ها و دیگر ساختمان‌های عمومی هم می‌توانید آن را ببینید.
آزمونک
Which of the following statements is correct?
پرسش به فارسیکدام یک از جمله‌های زیر درست است؟ A: شهروندان دیگر کشورهای اتحادیه اروپا که در بریتانیا زندگی می‌کنند می‌توانند در انتخابات سراسری رأی بدهند. B: شهروندان کشورهای مشترک‌المنافع که مقیم بریتانیا هستند اجازه دارند در همه انواع انتخابات عمومی رأی بدهند.
شهروندان بریتانیا، و شهروندان کشورهای مشترک‌المنافع و ایرلند که در بریتانیا زندگی می‌کنند، می‌توانند در همه انتخابات عمومی رأی بدهند. شهروندان دیگر کشورهای اتحادیه اروپا در این فهرست نیستند و نمی‌توانند در انتخابات سراسری رأی بدهند.
روز رأی‌گیری: از کارت رأی تا صندوق رأی
رأی خود را در حوزه رأی‌گیری (polling station) می‌دهید که در اسکاتلند به آن polling place می‌گویند. پیش از انتخابات یک کارت رأی (poll card) با پست برایتان می‌آید. این کارت به شما می‌گوید حوزه رأی‌گیری‌تان کجاست و انتخابات چه روزی است. در روز رأی‌گیری، حوزه‌ها از ساعت 7 صبح تا 10 شب باز هستند.
رأی دادن در شش گام. اگر رفتن به حوزه رأی‌گیری برایتان دشوار است، می‌توانید هنگام ثبت‌نام رأی دادن از راه پست را انتخاب کنید.
وقتی می‌رسید، کارکنان حوزه نام و نشانی شما را بررسی می‌کنند. رأی‌دهندگان در ایرلند شمالی باید کارت شناسایی عکس‌دار هم نشان دهند.
یک برگه رأی (ballot paper) به شما داده می‌شود که آن را به‌طور خصوصی در اتاقک رأی (polling booth) پر می‌کنید. اینکه به چه کسی رأی می‌دهید فقط تصمیم خود شماست: هیچ‌کس اجازه ندارد برای انتخاب نامزدی خاص به شما فشار بیاورد.
برگه را طبق دستورالعمل روی آن پر کنید و سپس در صندوق رأی (ballot box) بیندازید.
اگر رفتن به حوزه رأی‌گیری برایتان دشوار است، می‌توانید درخواست کنید با رأی پستی (postal ballot) رأی بدهید. برگه رأی پیش از روز رأی‌گیری به خانه‌تان می‌آید؛ آن را پر می‌کنید و پس می‌فرستید. این را می‌توانید هنگام ثبت‌نام رأی دادن درخواست کنید.
در روز انتخابات سراسری، سالن یک کلیسای متدیست در برموندزی (Bermondsey) لندن به حوزه رأی‌گیری تبدیل شد.
عکس: Bex Walton، CC BY 2.0، از طریق Wikimedia Commons
آزمونک
Before an election, what are you sent that tells you where your polling station is and when the vote takes place?
پرسش به فارسیپیش از انتخابات چه چیزی برایتان فرستاده می‌شود که به شما می‌گوید حوزه رأی‌گیری‌تان کجاست و رأی‌گیری کی انجام می‌شود؟
کارت رأی (poll card) پیش از انتخابات میرسد و به شما می‌گوید کجا و در چه تاریخی رأی بدهید. برگه رأی را در خود حوزه رأی‌گیری به شما می‌دهند (مگر اینکه رأی پستی را انتخاب کرده باشید). فهرست رأی‌دهندگان فهرست کسانی است که برای رأی دادن ثبت‌نام کرده‌اند، و فرم ثبت‌نام راه وارد شدن به آن فهرست است.
آزمونک
On election day, between which hours is a polling station open?
پرسش به فارسیدر روز انتخابات، حوزه رأی‌گیری بین چه ساعت‌هایی باز است؟
از ساعت 7 صبح تا 10 شب: روی هم 15 ساعت، تا کسانی که کار می‌کنند بتوانند پیش یا پس از ساعت کارشان رأی بدهند.
خودتان نامزد انتخابات شوید
لازم نیست فقط رأی بدهید: می‌توانید خودتان هم نامزد شوید. اگر 18 سال یا بیشتر دارید و شهروند بریتانیا، جمهوری ایرلند یا یکی از کشورهای مشترک‌المنافع هستید، معمولاً می‌توانید برای مقام‌های عمومی نامزد شوید. چند گروه مستثنا هستند:
اعضای نیروهای مسلح
کارمندان خدمات کشوری
کسانی که به برخی جرم‌های کیفری محکوم شده‌اند
همچنین اعضای مجلس اعیان نمی‌توانند برای مجلس عوام نامزد شوند، هرچند می‌توانند برای هر مقام عمومی دیگری نامزد شوند.
آزمونک
Which TWO groups of people are generally not allowed to stand for public office?
پرسش به فارسیکدام دو گروه از افراد معمولاً اجازه ندارند برای مقام‌های عمومی نامزد شوند؟ A: اعضای نیروهای مسلح B: شهروندان ایرلندی 18 ساله یا بزرگ‌تر که در بریتانیا زندگی می‌کنند C: شهروندان کشورهای مشترک‌المنافع 18 ساله یا بزرگ‌تر D: کارمندان خدمات کشوری
اعضای نیروهای مسلح، کارمندان خدمات کشوری و کسانی که به برخی جرم‌ها محکوم شده‌اند نمی‌توانند نامزد شوند. بیشتر شهروندان ایرلند و کشورهای مشترک‌المنافع که 18 سال یا بیشتر دارند می‌توانند. کارمندان خدمات کشوری به همان دلیلی مستثنا هستند که در فصل قبل آمد: آن‌ها باید از نظر سیاسی بی‌طرف بمانند.
تماشای کار پارلمان
بحث‌های پارلمان علنی است و هر کسی می‌تواند برود و گوش بدهد.
لندن: پارلمان بریتانیا
مردم می‌توانند بحث‌ها را در کاخ وست‌مینستر (Palace of Westminster) از جایگاه تماشاگران مجلس عوام و مجلس اعیان تماشا کنند. ورود رایگان است. می‌توانید از پیش با نامه نوشتن به نماینده‌تان بلیت بخواهید، یا همان روز در ورودی عمومی در صف بایستید. برای مجلس عوام ممکن است انتظار یکی دو ساعت یا حتی بیشتر طول بکشد؛ ورود به مجلس اعیان معمولاً آسان‌تر است.
سه نهاد خودمختار
ایرلند شمالی: اعضای مجمع (MLAs) در استورمونت (Stormont) در بلفاست می‌نشینند. برای ترتیب دادن بازدید، با بخش آموزش مجمع تماس بگیرید، از وب‌سایت مجمع استفاده کنید یا از یکی از اعضای مجمع بخواهید.
اسکاتلند: اعضای پارلمان اسکاتلند (MSPs) در ساختمان پارلمان در هالیرود (Holyrood) در ادینبرو می‌نشینند. گروه خدمات بازدیدکنندگان می‌تواند به شما اطلاعات بدهد، بلیت رزرو کند و تور ترتیب دهد.
ولز: اعضای مجمع (AMs) در سند در خلیج کاردیف تشکیل جلسه می‌دهند. می‌توانید یک تور راهنمادار یا صندلی‌ای در جایگاه تماشاگران رزرو کنید.
بریتانیا و سازمان‌های بین‌المللی
بریتانیا فقط در داخل کشور نماینده انتخاب نمی‌کند: عضو بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی هم هست. آزمون اغلب می‌پرسد هر کدام چه کار می‌کند و چه تفاوتی با بقیه دارد.
سازمان‌های بین‌المللی‌ای که بریتانیا عضو آن‌هاست. پیوند خط‌چین نشان‌دهنده اتحادیه اروپاست که بریتانیا از آن خارج شده است.
کشورهای مشترک‌المنافع
کشورهای مشترک‌المنافع (The Commonwealth) گروهی از کشورها هستند که از یکدیگر پشتیبانی می‌کنند و هدف‌های دموکراسی و توسعه را با هم دنبال می‌کنند. بیشتر اعضای آن زمانی بخشی از امپراتوری بریتانیا (British Empire) بودند، اما چند کشور که هرگز جزو آن نبودند هم به آن پیوسته‌اند.
پادشاه بریتانیا رئیس تشریفاتی کشورهای مشترک‌المنافع است.
این سازمان 54 کشور عضو دارد.
هیچ کشوری مجبور به پیوستن نیست: عضویت داوطلبانه است. کشورهای مشترک‌المنافع نمی‌توانند اعضایشان را به هیچ کاری مجبور کنند، اما می‌توانند عضویت یک کشور را به حالت تعلیق درآورند.
ارزش‌های اصلی آن دموکراسی، حکمرانی خوب و حاکمیت قانون است.
برای پیوستن لازم نیست گذشته‌ای بریتانیایی داشته باشید. موزامبیک، مستعمره پیشین پرتغال، در سال 1995 نخستین عضوی شد که هرگز بخشی از امپراتوری بریتانیا نبوده است. رواندا در سال 2009 به دنبال آن آمد.
شورای اروپا
شورای اروپا (Council of Europe) را اغلب با اتحادیه اروپا اشتباه می‌گیرند، اما سازمانی جداگانه است. این شورا 47 کشور عضو دارد که بریتانیا هم یکی از آن‌هاست. کار آن حمایت از حقوق بشر و ترویج آن در کشورهای عضو است. قدرت وضع قانون ندارد؛ در عوض، کنوانسیون‌ها و منشورهایی تدوین می‌کند. مشهورترین آن‌ها کنوانسیون اروپایی حقوق بشر (European Convention on Human Rights) است که فصل بعد با جزئیات به آن می‌پردازد.
سازمان ملل متحد
بریتانیا عضو سازمان ملل متحد (United Nations، UN) است که بیش از 190 کشور عضو دارد. این سازمان پس از جنگ جهانی دوم با هدف جلوگیری از جنگ و ترویج صلح و امنیت بین‌المللی ایجاد شد. شورای امنیت (Security Council) سازمان ملل 15 عضو دارد و وقتی بحرانی بین‌المللی یا تهدیدی علیه صلح پیش می‌آید، اقدام‌های لازم را توصیه می‌کند. بریتانیا یکی از پنج عضو دائم آن است.
مجمع عمومی سازمان ملل در واقع نخستین بار در لندن تشکیل جلسه داد، در 10 ژانویه 1946، در تالار مرکزی متدیست (Methodist Central Hall) در وست‌مینستر. این تالار درست روبه‌روی کلیسای وست‌مینستر (Westminster Abbey) و در فاصله‌ای کوتاه از پارلمان قرار دارد.
ناتو
بریتانیا عضو ناتو (NATO؛ سازمان پیمان آتلانتیک شمالی) هم هست. ناتو از کشورهای اروپا و آمریکای شمالی تشکیل شده است که توافق کرده‌اند اگر به هر یک از آن‌ها حمله شود، به یکدیگر کمک کنند. ناتو همچنین برای حفظ صلح میان اعضایش تلاش می‌کند.
آزمونک
When was the United Nations set up?
پرسش به فارسیسازمان ملل متحد کی تأسیس شد؟ A: پس از جنگ جهانی اول B: در آغاز جنگ جهانی دوم C: در سال 1973، وقتی بریتانیا به جامعه اقتصادی اروپا پیوست D: پس از جنگ جهانی دوم
سازمان ملل پس از جنگ جهانی دوم با هدف جلوگیری از جنگ و ترویج صلح و امنیت بین‌المللی ایجاد شد. نهاد بین‌المللی‌ای که پس از جنگ جهانی اول تأسیس شد سازمان دیگری بود: جامعه ملل (League of Nations). 1973 سالی است که بریتانیا به جامعه اقتصادی اروپا (EEC) پیوست و ربطی به سازمان ملل ندارد.
آزمونک
Which of the following statements is correct?
پرسش به فارسیکدام یک از جمله‌های زیر درست است؟ A: کشورهای مشترک‌المنافع قدرت دارند برای همه کشورهای عضو قانون وضع کنند. B: عضویت در کشورهای مشترک‌المنافع داوطلبانه است، هرچند عضویت یک کشور می‌تواند به حالت تعلیق درآید.
پیوستن به کشورهای مشترک‌المنافع داوطلبانه است. این سازمان قدرت ندارد اعضایش را به کاری مجبور کند، اما می‌تواند عضویتشان را به حالت تعلیق درآورد. نهادی که کنوانسیون‌ها را تدوین می‌کند شورای اروپاست و آن هم نمی‌تواند قانون وضع کند.
آزمونک
Is the statement below TRUE or FALSE?
The UK is one of ten permanent members of the UN Security Council.
پرسش به فارسیآیا جمله زیر درست (TRUE) است یا نادرست (FALSE)؟ جمله: بریتانیا یکی از ده عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل است.
نادرست (FALSE). شورای امنیت 15 عضو دارد، اما فقط 5 تای آن‌ها دائماند و بریتانیا یکی از آن 5 کشور است. برای به خاطر سپردن: 15 عضو، 5 عضو دائم.
خلاصه فصل
مجلس عوام
منتخب، و مجلس مهم‌تر؛ نخست‌وزیر و تقریباً همه اعضای کابینه نماینده هستند. نمایندگان همه ساکنان حوزه‌شان را نمایندگی می‌کنند، به وضع قوانین کمک می‌کنند، بر دولت نظارت دارند و درباره مسائل ملی بحث می‌کنند
مجلس اعیان
اعضا انتخاب نمی‌شوند و حوزه انتخاباتی ندارند. لردهای مادام‌العمر از 1958؛ از 1999 لردهای موروثی چند نفر از میان خود را انتخاب می‌کنند. می‌تواند اصلاحیه پیشنهاد کند و قوانین را بررسی کند؛ مجلس عوام می‌تواند تصمیم آن را کنار بگذارد
رئیس مجلس
بحث‌های مجلس عوام را اداره می‌کند، بی‌طرف است و نمایندگان با رأی مخفی انتخابش می‌کنند؛ از زمان بحث اپوزیسیون حمایت می‌کند
انتخابات سراسری
دست‌کم هر پنج سال یک بار؛ انتخابات میان‌دوره‌ای اگر نماینده‌ای درگذرد یا استعفا دهد
نفر اول برنده است
نامزدی که در هر حوزه بیشترین رأی را بیاورد برنده است؛ بدون اکثریت، حزب‌ها می‌توانند ائتلاف تشکیل دهند
جلسه ملاقات
زمان‌هایی که می‌توانید نماینده‌تان را ببینید و در روزنامه محلی اعلام می‌شود؛ همچنین می‌توانید به دفتر حوزه یا دفتر مجلس عوام نامه بنویسید یا تلفن بزنید
واگذاری قدرت 1997 / 1999
واگذاری اختیارات از 1997؛ نهادهای ولز و اسکاتلند از 1999. دفاع، امور خارجی، مهاجرت، مالیات و تأمین اجتماعی در اختیار دولت مرکزی می‌ماند
ولز: کاردیف، 60 عضو (AMs)
انتخاب هر چهار سال با نمایندگی تناسبی؛ ولزی یا انگلیسی؛ قانون‌گذاری در 21 حوزه؛ از 2011 بدون موافقت پارلمان بریتانیا
اسکاتلند: ادینبرو، 129 عضو (MSPs)
تأسیس در 1999؛ قانون‌گذاری درباره هر چیزی که برای پارلمان بریتانیا محفوظ نشده: حقوق مدنی و کیفری، بهداشت، آموزش، برنامه‌ریزی شهری، اختیارات اضافه مالیاتی
ایرلند شمالی: استورمونت، 108 عضو (MLAs)
پارلمان قدیمی از 1922 تا 1972؛ مجمع پس از توافق 1998، با تقسیم قدرت؛ آموزش، کشاورزی، محیط زیست، بهداشت، خدمات اجتماعی
هانسارد
گزارش رسمی پارلمان؛ روزنامه‌ها از کنترل دولت آزادند، اما تلویزیون و رادیو باید متوازن باشند
چه کسی رأی می‌دهد
کاملاً دموکراتیک از 1928؛ سن 18 از 1969. شهروندان بریتانیا، و شهروندان کشورهای مشترک‌المنافع و ایرلند ساکن بریتانیا: همه انتخابات عمومی
فهرست رأی‌دهندگان
به‌روزرسانی هر سال در سپتامبر یا اکتبر، با فرمی که برای هر خانوار فرستاده می‌شود؛ ثبت‌نام فردی در ایرلند شمالی؛ قابل مشاهده زیر نظارت
حوزه رأی‌گیری
کارت رأی؛ باز از 7 صبح تا 10 شب؛ کارت شناسایی عکس‌دار در ایرلند شمالی؛ امکان رأی پستی
نامزد شدن
شهروندان بریتانیا، ایرلند و کشورهای مشترک‌المنافع 18 ساله و بالاتر؛ نه نیروهای مسلح، کارمندان خدمات کشوری یا محکومان به برخی جرم‌ها؛ اعضای مجلس اعیان نمی‌توانند برای مجلس عوام نامزد شوند
بازدید از پارلمان
رایگان؛ به نماینده‌تان نامه بنویسید یا در صف بایستید؛ ورود به مجلس اعیان آسان‌تر است. استورمونت، هالیرود، سند
سخن گفتن از جانب همه ساکنان حوزه انتخاباتی
کمک به وضع قوانین تازه
نظارت بر دولت و اظهارنظر درباره کار آن
بحث درباره مسائل مهم ملی
