طنز بریتانیایی: از دلقک‌های دربار تا مانتی پایتون
شوخی کردن، دست انداختن صاحبان قدرت و خندیدن به خود بخش بزرگی از منش بریتانیایی است. این سنت پیشینه‌ای طولانی دارد:
- قرون وسطی: پادشاهان و اشراف ثروتمند یک دلقک درباری (jester) نگه می‌داشتند که کارش لطیفه گفتن و سر به سر گذاشتن با اهل دربار بود.
- بعدها شکسپیر (Shakespeare) شخصیت‌های کمیک را وارد نمایشنامه‌هایش کرد.
- قرن هجدهم: کاریکاتورهای سیاسی که سیاستمداران سرشناس را مسخره می‌کردند رواج یافت. گاهی حتی پادشاه یا ملکه و خانواده سلطنتی هم هدف بودند.
- قرن نوزدهم: مجله‌های طنز (مجله‌هایی که چهره‌های عمومی را به سخره می‌گیرند) پدید آمدند. مشهورترینشان پانچ (Punch) بود که نخستین بار در دهه 1840 منتشر شد. روزنامه‌ها هنوز هم کاریکاتور سیاسی چاپ می‌کنند و مجله‌هایی مانند پرایوت آی (Private Eye) سنت طنز را ادامه می‌دهند.
پیش از آنکه بیشتر مردم تلویزیون داشته باشند، یکی از تفریحات محبوب شبانه رفتن به موزیک‌هال (music hall) بود، نمایشی متنوع از آواز و اجراهای گوناگون که کمدین‌ها جاذبه اصلی آن بودند. برخی از هنرمندانی که در دهه‌های 1940 و 1950 کارشان را در موزیک‌هال‌ها آغاز کردند، بعدها ستاره تلویزیون شدند، مانند زوج کمدی مورکم و وایز (Morecambe and Wise).
سپس کمدی تلویزیونی سبک‌های خودش را پیدا کرد:
- کمدی موقعیت (sitcom، کوتاه‌شده "situation comedy"): معمولاً درباره زندگی خانوادگی یا آدم‌ها در محل کار، و هنوز هم بسیار محبوب.
- برنامه‌های طنز سیاسی: از دهه 1960، That Was The Week That Was؛ در دهه‌های 1980 و 1990، Spitting Image.
- در سال 1969، Monty Python's Flying Circus («سیرک پرنده مانتی پایتون») نوعی کمدی کاملاً تازه و سوررئال آورد.
- استندآپ کمدی (stand-up comedy)، که در آن یک کمدین برای تماشاگران حاضر در سالن لطیفه می‌گوید، اخیراً دوباره بسیار پرطرفدار شده است.
آزمونک
Which satirical magazine first appeared in the 1840s and became the best known of its time?
پرسش به فارسی
کدام مجله طنز نخستین بار در دهه 1840 منتشر شد و مشهورترین مجله طنز زمان خود شد؟پاسخ Punch است. Private Eye مجله طنزی است که هنوز هم منتشر میشود، و Spitting Image و Monty Python's Flying Circus برنامه‌های تلویزیونی بودند.