1656–1720

Rosnąca ludność: nowi przybysze

Podczas gdy w XVII wieku królowie i parlament walczyli o władzę, zmieniało się też zwykłe życie. W tych latach wielu ludzi z Brytanii i Irlandii wypływało, by zacząć nowe życie w koloniach w Ameryce i gdzie indziej. W tym samym czasie przybywali nowi ludzie:

• W 1656 roku w Londynie osiedlili się Żydzi. Byli pierwszymi Żydami, którzy zamieszkali tu od czasów średniowiecza.
• W latach 1680–1720 do Brytanii uciekło z Francji wielu uchodźców zwanych hugenotami (Huguenots). Byli to protestanci, prześladowani we Francji z powodu swojej religii. Wielu z nich było dobrze wykształconych i wysoko wykwalifikowanych; pracowali w nauce, bankowości, tkactwie i innych rzemiosłach.

Uważa się, że angielskie słowo „refugee” (uchodźca) pochodzi właśnie z tego okresu, od francuskiego réfugié, i po raz pierwszy użyto go wobec hugenotów. Wielu hugenockich tkaczy osiedliło się w Spitalfields we wschodnim Londynie i zasłynęło z tkania jedwabiu; ich dawne domy wciąż można tam zobaczyć. Żydom ponownie pozwolono się osiedlać za czasów Cromwella (wypędzono ich z Anglii w 1290 roku), a synagoga Bevis Marks, otwarta w 1701 roku, jest najstarszą wciąż czynną synagogą w Wielkiej Brytanii.

Spis treści epoki: 1600–1700