1948–1970'ler

Savaş sonrası göç: Britanya'yı birlikte yeniden kurmak

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Britanya İmparatorluğu yavaş yavaş dağılırken bile Britanya, ülke içindeki işler için denizaşırı yardıma bakıyordu. Savaştan sonra ülkeyi yeniden inşa etmek çok büyük bir işti ve Britanya'nın ciddi bir işçi açığı vardı. Hükümetin ilk adımı, İrlanda'dan ve Avrupa'nın geri kalanından işçileri gelip yardım etmeye davet etmek oldu. 1948'de Batı Hint Adaları'ndan (Karayipler) insanlar da çalışmaya davet edildi.

1950'lerde hâlâ yeterli işçi yoktu, bu yüzden ülke ekonomik nedenlerle insanların gelmesini teşvik etmeye devam etti. Birçok sanayi dalı yurt dışında çalışan aradı. Örneğin:

• Otobüs şoförü bulmak için Batı Hint Adaları'nda işe alım merkezleri açıldı.
• Midlands'deki ve kuzey İngiltere'deki tekstil ve mühendislik şirketleri, işçi bulmak için Hindistan ve Pakistan'a temsilciler gönderdi.

Yaklaşık 25 yıl boyunca Batı Hint Adaları, Hindistan ve Pakistan'dan, daha sonra da Bangladeş'ten pek çok kişi çalışmak ve yurt kurmak için Britanya'ya geldi.

Ancak 1960'ların sonunda hükümet göçü sınırlayan yeni yasalar çıkardı. Bundan sonra Britanya'ya yerleşmeye gelenlerin doğum ya da aile kökeni yoluyla ülkeyle yakın bağları olması gerekiyordu ve sayılar düştü. Yine de 1970'lerin başında Britanya, Uganda'dan sınır dışı edilen Hint kökenli 28.000 kişiyi kabul etti. Bu insanlar 1972'de, Uganda diktatörü İdi Amin ülkede yaşayan bütün Asyalıların 90 gün içinde ülkeyi terk etmesini emrettiğinde zorla çıkarılmıştı. Birçoğunun İngiliz pasaportu vardı; pek çoğu Leicester gibi şehirlere yerleşti ve sıfırdan işletmeler kurdu.

Dönem içeriği: 1930 – 1950