اپوزیسیون، حزب‌های سیاسی و گروه‌های فشار

داستان 5 از 7
تصویری به سبک گلدوزی: تالار مجلس عوام با نیمکت‌های سبزی که روبه‌روی هم قرار دارند، و دو نماینده که از دو سوی جعبه‌های روی میز با هم بحث می‌کنند

اپوزیسیون و کابینه سایه

در مجلس عوام، حزبی که دومین شمار بیشتر نمایندگان را دارد اپوزیسیون (the opposition) نامیده می‌شود. اگر این حزب در انتخابات سراسری بعدی پیروز شود، رهبرش معمولاً نخست‌وزیر می‌شود.

کار اپوزیسیون این است که دولت را همیشه هوشیار نگه دارد. رهبر آن انتقاد حزب از هر کاری را که به نظرشان دولت اشتباه یا بد انجام می‌دهد هدایت می‌کند. یکی از لحظه‌های کلیدی برای این کار پرسش‌های نخست‌وزیر (Prime Minister's Questions) است که هر زمان پارلمان در حال کار است هفته‌ای یک بار برگزار می‌شود. رهبر اپوزیسیون همچنین به نمایندگان ارشد حزب خود نقش «وزیر سایه» (shadow ministers) می‌دهد. آن‌ها با هم کابینه سایه (shadow cabinet) را تشکیل می‌دهند که دولت را به چالش می‌کشد و سیاست‌های جایگزین پیشنهاد می‌کند.

نام رسمی اپوزیسیون Her Majesty's Most Loyal Opposition («وفادارترین اپوزیسیون علیاحضرت») است، چون مخالفت با دولت به معنای بی‌وفایی به کشور نیست. پرسش‌های نخست‌وزیر اکنون چهارشنبه‌ها ساعت 12 ظهر برگزار می‌شود. پیش‌تر هفته‌ای دو جلسه کوتاه بود، تا اینکه تونی بلر (Tony Blair) پس از نخست‌وزیر شدن در سال 1997 آن را به یک جلسه طولانی‌تر در روز چهارشنبه تبدیل کرد؛ در سال 2003 که مجلس عوام ساعت‌های کارش را تغییر داد، این جلسه به ظهر منتقل شد.

نظام حزبی

از 18 سالگی می‌توانید برای نمایندگی پارلمان نامزد شوید. اما در عمل، نامزدها به‌ندرت پیروز می‌شوند مگر اینکه یکی از حزب‌های اصلی آن‌ها را برگزیده باشد. حزب‌های اصلی عبارت‌اند از حزب کارگر (Labour Party)، حزب محافظه‌کار (Conservative Party) و لیبرال دموکرات‌ها (Liberal Democrats)، به‌علاوه حزب‌هایی که از منافع اسکاتلند، ولز یا ایرلند شمالی دفاع می‌کنند.

چند نماینده مستقل (independents) هستند: عضو هیچ حزب اصلی نیستند و معمولاً روی یک موضوع مهم در منطقه محلی خود کارزار می‌کنند.

حزب‌های بزرگ همیشه مشتاق‌اند مردم عادی در کارشان مشارکت کنند: در بحث‌ها شرکت کنند، کمک مالی بدهند و در کارزارهای انتخاباتی ملی و محلی یاری کنند. بیشتر حوزه‌های انتخاباتی یک شاخه محلی از هر حزب اصلی دارند و هر حزب هر سال کنفرانسی برای توافق بر سر سیاست‌هایش برگزار می‌کند.

گروه‌های فشار و لابی

گروه‌های فشار و لابی (Pressure and lobby groups) سازمان‌هایی هستند که می‌کوشند کارهای دولت را تغییر دهند و در سیاست بریتانیا اهمیت زیادی دارند. برخی سخنگوی بخش خاصی از جامعه‌اند: برای نمونه، CBI (کنفدراسیون صنایع بریتانیا) دیدگاه‌های کسب‌وکارهای بریتانیایی را بیان می‌کند. برخی دیگر برای یک هدف مبارزه می‌کنند، مانند گرین‌پیس (Greenpeace) در زمینه محیط زیست یا لیبرتی (Liberty) در زمینه حقوق بشر.

آزمونک

How often does Prime Minister's Questions take place while Parliament is sitting?

پرسش به فارسیوقتی پارلمان در حال کار است، پرسش‌های نخست‌وزیر هر چند وقت یک بار برگزار می‌شود؟

آزمونک

Which of the following statements is correct?

پرسش به فارسیکدام یک از جمله‌های زیر درست است؟
A: اعضای کابینه سایه را نخست‌وزیر انتخاب می‌کند.
B: رهبر اپوزیسیون نمایندگان ارشد حزب خودش را برای ایفای نقش وزیران سایه انتخاب می‌کند.

فهرست فصل: قانون اساسی بریتانیا