باغ‌ها: آخر هفته به سبک بریتانیایی

بسیاری از خانه‌های بریتانیایی باغچه دارند و اینکه کسی نیمی از روز شنبه را به چمن‌زنی یا هرس گل‌های رز بگذراند کاملاً عادی است. کسانی که در خانه جایی برای کاشتن خوراکی ندارند، می‌توانند قطعه زمین کوچک جداگانه‌ای را فقط برای میوه و سبزی اجاره کنند. به این زمین «زمین اجاره‌ای کشاورزی» (allotment) می‌گویند.

نمایشگاه‌های باغبانی و گل همه‌جا برگزار می‌شوند، از رویدادهای بزرگ ملی گرفته تا مسابقه‌های روستایی. در بسیاری از شهرها «مرکز باغبانی» (garden centre) هم هست، فروشگاهی که گیاه و همه‌جور ابزار باغبانی می‌فروشد.

هر یک از چهار ملت باغ‌های مشهور خودش را دارد. خوب است یاد بگیرید هر باغ در کدام ملت است:

• انگلستان (England): کیو گاردنز (Kew Gardens)، سیسینگهرست (Sissinghurst)، هیدکوت (Hidcote)
• اسکاتلند (Scotland): قلعه کریتس (Crathes Castle)، قلعه اینوراری (Inveraray Castle)
• ولز (Wales): باغ بادنانت (Bodnant Garden)
• ایرلند شمالی (Northern Ireland): مانت استوارت (Mount Stewart)

زمین‌های اجاره‌ای کشاورزی دوران اوج خود را در جنگ جهانی دوم (Second World War) داشتند. بریتانیا بخش بزرگی از غذایش را با کشتی وارد می‌کرد و زیردریایی‌های آلمانی بسیاری از این کشتی‌ها را غرق می‌کردند. برای همین دولت کارزاری به نام «برای پیروزی بکارید» (Dig for Victory) به راه انداخت و از مردم خواست پارک‌ها، چمنزارها و حتی باغچه‌های جلوی خانه را به کرت‌های سبزی تبدیل کنند. باغ‌های بزرگ امروز به شکل دیگری گرامی داشته می‌شوند: کیو گاردنز در لندن از سال 2003 در فهرست میراث جهانی است و مجموعه گونه‌های گیاهی آن یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های روی زمین است.

چهار ملت، چهار گل

هر ملت بریتانیا گل خودش را دارد و مردم گاهی در روز قدیس حامی آن ملت این گل را به لباس می‌زنند:

انگلستان
گل سرخ (rose)

اسکاتلند
گل خار (thistle)

ولز
نرگس زرد (daffodil)

ایرلند شمالی
شبدر (shamrock)

فهرست فصل: اوقات فراغت و جاهای دیدنی