بارها در آزمون آمده است
دموکراسی پارلمانی: از صندوق رأی تا نخست‌وزیر و کابینه
بریتانیا به شکل یک دموکراسی پارلمانی اداره می‌شود. سراسر کشور به مناطقی به نام حوزه انتخاباتی (constituencies) تقسیم شده است. در انتخابات سراسری (General Election)، ساکنان هر حوزه یک نماینده پارلمان را برای نمایندگی خود برمی‌گزینند و این نمایندگان روی هم مجلس عوام را تشکیل می‌دهند.
تقریباً همه نمایندگان عضو یک حزب سیاسی‌اند. هر حزبی که بیش از نیمی از نمایندگان را داشته باشد دولت را تشکیل می‌دهد. اگر هیچ حزبی بیش از نیمی از کرسی‌ها را نداشته باشد، ممکن است دو حزب توافق کنند که به صورت ائتلاف (coalition) با هم حکومت کنند.
روند کار این‌گونه است: رأی‌دهندگان نمایندگان را انتخاب می‌کنند، پادشاه رهبر بزرگ‌ترین حزب مجلس عوام را به نخست‌وزیری دعوت می‌کند، و سپس نخست‌وزیر کابینه را منصوب می‌کند. از نخست‌وزیر شروع کنیم.
نخست‌وزیر و کابینه
نخست‌وزیر (Prime Minister، یا PM) رهبر حزبی است که در قدرت است. نخست‌وزیر اعضای کابینه را انتخاب می‌کند و حرف آخر را درباره بسیاری از مقام‌های مهم دولتی می‌زند.
نخست‌وزیر در شماره 10 داونینگ استریت (10 Downing Street) زندگی و کار می‌کند، که با پای پیاده فاصله کمی تا ساختمان پارلمان در مرکز لندن دارد. نخست‌وزیر یک خانه ییلاقی بیرون از لندن هم در اختیار دارد به نام چکرز (Chequers).
.jpg){kind=link}
نخست‌وزیر همیشه تا انتخابات بعدی سر کار نمی‌ماند. نمایندگان حزب حاکم می‌توانند تصمیم بگیرند رهبرشان را عوض کنند، یا خود نخست‌وزیر ممکن است کناره‌گیری کند. و اگر حزب حاکم در انتخابات سراسری شکست بخورد، نخست‌وزیر معمولاً استعفا می‌دهد.
کابینه: حدود 20 وزیر ارشد
نخست‌وزیر حدود 20 نماینده ارشد را برمی‌گزیند تا به عنوان وزیر وزارتخانه‌ها را اداره کنند. از جمله آن‌ها:
- وزیر خزانه‌داری (Chancellor of the Exchequer)، مسئول اقتصاد
- وزیر کشور (Home Secretary)، مسئول جرم و جنایت، پلیس و مهاجرت
- وزیر خارجه (Foreign Secretary)، که به روابط بریتانیا با کشورهای دیگر رسیدگی می‌کند
- وزیران دیگری که «وزیر» (Secretaries of State) نامیده می‌شوند و حوزه‌هایی مانند آموزش، بهداشت و دفاع را بر عهده دارند
این گروه از وزیران کابینه (cabinet) نامیده می‌شود. کابینه معمولاً هر هفته تشکیل جلسه می‌دهد تا مهم‌ترین تصمیم‌ها درباره سیاست‌های دولت را بگیرد، و پارلمان اغلب باید درباره این تصمیم‌ها بحث یا رأی‌گیری کند.
زیر وزیران کابینه، هر وزارتخانه وزیران رده پایین‌تری هم دارد با عنوان‌هایی مانند «وزیر مشاور» (Ministers of State) یا «معاون پارلمانی وزیر» (Parliamentary Under-Secretaries of State). هر کدام از آن‌ها مسئول بخشی از کار وزارتخانه است.
عنوان عجیب وزیر خزانه‌داری به یک اداره مالی سلطنتی در قرون وسطی برمی‌گردد. کارکنان آن روی میزی که با پارچه‌ای شطرنجی پوشیده شده بود حساب‌وکتاب می‌کردند و مالیات جمع می‌کردند و مهره‌هایی را روی آن جابه‌جا می‌کردند، کمی شبیه مهره‌های یک بازی رومیزی؛ و همین پارچه بود که نام Exchequer را به این اداره داد.
آزمونک
What is the name of the Prime Minister's country house outside London?
پرسش به فارسی
نام خانه ییلاقی نخست‌وزیر در بیرون لندن چیست؟پاسخ چکرز است. بالمورال (Balmoral)، سندرینگهام (Sandringham) و قلعه ویندزور (Windsor Castle) همه اقامتگاههای خانواده سلطنتیاند، نه نخست‌وزیر.
آزمونک
Which member of the cabinet is in charge of the economy?
پرسش به فارسی
کدام عضو کابینه مسئول اقتصاد است؟وزیر خزانه‌داری مسئول اقتصاد است. وزیر کشور به جرم و جنایت، پلیس و مهاجرت رسیدگی می‌کند و وزیر خارجه به کشورهای دیگر. رئیس مجلس اصلاً عضو کابینه نیست: او بحثهای مجلس عوام را اداره می‌کند.
آزمونک
Which cabinet minister is responsible for crime, policing and immigration?
پرسش به فارسی
کدام وزیر کابینه مسئول جرم و جنایت، پلیس و مهاجرت است؟A: وزیر خارجه
B: وزیر خزانه‌داری
C: نخست‌وزیر
D: وزیر کشور
وزیر کشور (Home Secretary) مسئول جرم و جنایت، پلیس و مهاجرت است. وزیر خارجه به روابط با کشورهای دیگر رسیدگی می‌کند و وزیر خزانه‌داری به اقتصاد. نخست‌وزیر این وزیران را منصوب می‌کند و کل دولت را رهبری می‌کند.
آزمونک
Is the statement below TRUE or FALSE? The cabinet usually meets once a month to make important decisions about government policy.
پرسش به فارسی
آیا جمله زیر درست (TRUE) است یا نادرست (FALSE)؟ جمله: کابینه معمولاً ماهی یک بار تشکیل جلسه می‌دهد تا درباره سیاست‌های دولت تصمیم‌های مهم بگیرد.نادرست. کابینه معمولاً هر هفته تشکیل جلسه می‌دهد، نه ماهی یک بار. بسیاری از تصمیم‌های آن سپس باید در پارلمان بحث یا تصویب شوند.